Reizigen

Van een piloot hoorde ik ooit dat piloten aan passagiers refereren als ‘self-loading cargo’. Piloten worden heel blij van dit grapje. Wat je ergens ook wel kunt begrijpen. Wanneer word je zo hard met de zinloosheid van het bestaan geconfronteerd als wanneer je boven de wolken vliegt, zonder enige connectie met de aarde, en er achter je een kudde stinkende mensen nootjes zit te eten? Het contrast tussen binnen en buiten is te groot. Dat kun je alleen maar oplossen met slechte humor.

Hoe de passagiers zichzelf dan in- en uitladen, kon ik afgelopen weekend tijdens een stedentripje observeren. Reizen is één ding, maar een reiziger zijn is wat anders. Voor reiziger-zijn moet je reizigen.

Reizigen kan op twee manieren. Op de stresskipmanier en op de ‘mens van de wereld’-manier.

Als er geboard mag worden, blijft de mens van de wereld zitten. Want waarom zou hij in een rij gaan staan terwijl hij toch al weet welke stoel hij straks heeft? Hij kijkt medelijdend naar de stresskippen die meteen in de rij gaan staan, met hun bezwete instapkaart. De stresskip op zijn beurt denkt: maar ík kan zo direct lekker mijn koffertje kwijt in het overhead compartment. Zo denkt elke groep dat hij het het beste geregeld heeft.

Bij het uitstappen gebeurt het omgekeerde. Ineens hebben de mensen van de wereld peper in de reet gekregen. Zodra het ook maar enigszins kan, pakken ze hun koffer en gaan in het gangpad staan. De stresskippen zitten nu juist nog in hun stoel. Om te compenseren voor hun eerdere stressgedrag gaan ze nu agressief zitten uitstralen: ‘Ík hoef heus niet een minuut eerder in de aankomsthal te zijn. Ik kan hier best een paar minuten wachten. Zo rustig ben ik.’ De mens van de wereld heeft de logica aan zijn zijde en checkt zijn mail.

Zo is iedereen tevreden. Het wordt pas een probleem bij stelletjes, waarin een van tweeën een stresskip is, en de ander een mens van de wereld. De stresskip wil graag zodra het gatenummer op het scherm verschijnt, meteen bij de gate zijn. De mens van de wereld vindt het scherm maar een indicatie en wil stiekem dat zijn naam wordt omgeroepen, met de toevoeging: „You are delaying the flight.