Baas van de grootste vestiging

Hij begint maandag als nieuwe directeur van Rabobank Rotterdam. „Ik verwacht voor 2015 geen grote ingrepen meer. Vanaf 2016 wel.”

Tijdens zijn sabbatical dacht Peeters Weem op Samos na over zijn carrière. Foto Andreas Terlaak

Bij de Rabobank in Rotterdam is goed te merken dat het tijdperk van het digitaal bankieren voor sommigen toch nog wel een beetje wennen is. Bij de balie staat een vrouw bij wie de tranen over de wangen rollen. Er is iets met het apparaatje waarmee ze op internet bankiert, maar de receptioniste kan haar niet helpen. Dat doen ze sinds niet meer op dit filiaal.

De digitalisering bij Rabo betekent onder meer dat klanten niet meer voor alles terecht kunnen bij elk filiaal. De vrouw zou wel bij een ander filiaal terecht kunnen, twee straten verderop. Maar de vrouw blijft het lastig vinden. Ze vreest dat ze haar betalingen niet op tijd kan doen. „Waarom kan ik niet gewoon hier geholpen worden”, snikt ze.

Een paar verdiepingen hoger leeft directeur Leo Peeters Weem zichtbaar mee. „Oh, wat vreselijk”, zegt hij. Zijn bank probeert rekening te houden met mensen voor wie de veranderingen soms lastig zijn. „Maar eerlijk is eerlijk”, zegt hij dan. „Het is natuurlijk hartstikke spannend. Wij zijn allemaal dingen aan het doen voor de nieuwe generatie. Maar we hebben ook nog onze ouders. Die bankieren ook.”

Tegelijkertijd weet Peeters Weem dat de trend onomkeerbaar is. De Rabobank wil juist nog meer „virtualiseren”, omdat de (meeste) klanten daarom zouden vragen. Zo ook zijn kantoor in Rotterdam. De Rabobank is een coöperatie, een verzameling van tientallen zelfstandige banken. De ‘lokale banken’ in Rabo-jargon. Peeters Weem leidt er daar binnenkort één van, Rabo Rotterdam. Dat is meteen de grootste, met een balanstotaal van ruim 10 miljard euro. Maandag gaat hij officieel beginnen. De digitalisering is een van zijn belangrijkste taken.

Wat staat klanten te wachten?

„We willen onder meer dat klanten hun hypotheek straks grotendeels kunnen afsluiten via internet. Ik verwacht dat ze vlak voordat ze tekenen nog wel een keer face to face praten met een adviseur – het blijft toch een van de belangrijkste beslissingen in een mensenleven. Maar het grootste gedeelte kan straks digitaal gebeuren.”

Sinds begin dit jaar is Rabobank Rotterdam gefuseerd met een andere lokale bank, Rabobank Schiedam-Vlaardingen. Daarbij gingen er een aantal filialen dicht. Er zijn er nu nog negen over van de veertien. In twee jaar tijd werden 200 banen geschrapt.

Gaan er nog meer kantoren sluiten? Moet er nog meer personeel weg?

„Ik verwacht voor 2015 geen grote ingrepen meer. Vanaf 2016 wel.”

Waarom?

„We zijn nu bezig met het invoeren van nieuwe technologieën. Bijvoorbeeld voor die hypotheken waar ik het eerder over had. Pas als we klaar zijn, kunnen sommige banen verdwijnen. Rabobank Nederland gaat zich in 2015 bovendien buigen over een nieuwe strategie. Wij zijn nu nog bezig met het uitvoeren van de huidige strategie, die loopt tot 2016. De nieuwe strategie is er zeer waarschijnlijk een van nog meer digitaliseren. Vanaf 2016 zullen we daarom moeten kijken of en hoe we onze organisatie verder moeten aanpassen. Het kan best zijn dat we dan afscheid moeten nemen van meer mensen. Maar misschien hebben we ook weer nieuwe mensen met bepaalde specialisaties nodig.”

Peeters Weem was hiervoor vijf jaar directeur van Rabobank Schiphol. Het grootste gedeelte van zijn carrière, twintig jaar, werkte hij bij concurrent ABN Amro, op het laatst als lid van de Nederlandse directie. In die hoedanigheid was hij medeverantwoordelijk voor een van de grootste ontslagrondes ooit bij ABN. In 2001 werden meer dan 6.000 van de 18.000 banen geschrapt. De directie kwam in opspraak omdat ze een brief had gestuurd aan werknemers met daarin de mededeling dat ze ‘misbaar’ of ‘onmisbaar’ waren.

Hij heeft dus ervaring met reorganisaties. Maar hij zou ook een minder harde kant hebben. Na zijn ABN-tijd besloot hij een paar maanden met sabbatical te gaan. Het eerste wat hij deed was volgens hem een huisje huren in Brabant, waar hij van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat piano speelde. „Geen klassieke muziek, ik kan geen noten lezen, speel alles op gevoel en gehoor, maar jazz, blues en pop.” Daarna vertrok hij naar het kleine Griekse eiland Samos om daar „met een hele spirituele coach, 1-op-1” na te denken over het vervolg van zijn carrière. Zijn huidige baan Rabo noemt hij zijn „droombaan”.

Waarom uw droombaan?

„Voor een bankier is Rotterdam de meest aantrekkelijke en grootste markt. Ik vind Rotterdam ook inspirerend. Meer dan Amsterdam. Ik vind Amsterdam vooral iets toeristisch. Leuk om een dagje heen te gaan.”

Het Financieele Dagblad meldde onlangs dat uw benoeming met „schermutselingen” gepaard was gegaan tussen het hoofdkantoor en uw bank. Over en weer zouden kandidaten zijn afgewezen, passend binnen een vermeende machtsstrijd tussen het hoofdkantoor en lokale banken. Klopt dat?

„Het laatste klopt niet. Over en weer zijn geen kandidaten afgewezen. Het is soms gewoon wat onduidelijk wie nou welke bevoegdheid heeft bij benoemingen. Formeel hebben de lokale commissarissen het laatste woord.”

Was u de kandidaat van de commissarissen of van het hoofdkantoor?

„Ik was de kandidaat van beide. Dat kan ik naar eer en geweten zeggen.”

Ambieert u nog meer? Misschien een plek binnen de Raad van Bestuur van Rabobank zelf?

„Wilt u mij op mijn woord geloven dat ik daar niet bij stil bij sta?”

Nee.

„Ik sta er niet bij stil. Mijn ambitie is natuurlijk niet weg. Maar ik ga me nu eerst richten op deze baan.”

Dit is wel een mooie uitgangspositie.

„Ja. Maar ik sta er niet bij stil.”

Dat heeft u geleerd van uw coach op Samos?

(lacht). „Ja, dat kun je wel zo zeggen.”