De asielzoeker wordt hier juist te humaan behandeld

Uitgeprocedeerde asielzoekers moeten het land veel eerder verlaten, vinden Ronald Buijt en Michel van Elck.

Volgens de Raad van Europa schendt Nederland de rechten van de mens en moeten wij uitgeprocedeerde asielzoekers bed, bad en brood bieden. Veel politieke partijen en organisaties zagen hun gelijk bevestigd dat ons asielbeleid niet humaan genoeg zou zijn. Dat is onzin. Als we het huidige, te humane beleid niet snel verharden wordt de opvang voor mensen die er wel recht op hebben steeds moeilijker. Ook zal het toch al povere draagvlak onder de Nederlandse bevolking verder afnemen. De kosten van het asielbeleid zullen dan, in tijden van crisis en bezuinigingen, verder de pan uit rijzen.

Sinds 1995 hebben bijna 400.000 mensen asiel aangevraagd in Nederland. Kwamen er in 2013 nog 16.470 naar Nederland, dit jaar worden het er ongeveer 30.000 en voor 2015 worden nog meer verwacht. In drie jaar een stad van de omvang van Assen erbij. Elke dag 100 nieuwe aanvragers en 58 procent van de aanvragen werd in 2013 goedgekeurd. Daarmee zit Nederland twee keer boven het Europese gemiddelde. Hoezo inhumaan?

In 2007 besloot een linkse Kamermeerderheid tot een generaal pardon aan liefst 27.800 uitgeprocedeerde asielzoekers en andere illegalen. In 2008 betekende dit direct een toename van 9.000 tot 15.000 asielzoekers (Bron CBS). Het bekende waterbedeffect dat asiel wordt aangevraagd waar de omstandigheden het gunstigst zijn en de procedure het minst streng.

Velen weigeren te accepteren dat afwijzing een onderdeel van de Nederlandse spelregels vormt. Als je de rechten van (uitgeprocedeerde) asielzoekers in Nederland onder elkaar zet kun je niet met droge ogen beweren dat deze inhumaan zijn:

• De vreemdeling wordt tijdens de procedure opgevangen door het Centraal Orgaan Opvang Asielzoekers (COA) met onderdak, kook- en wasruimten, computers en wekelijks leefgeld voor voedsel en kleding.

• De vreemdeling wordt bij de asielaanvraag bijgestaan door een door het Rijk betaalde advocaat.

• De vreemdeling kan diverse malen (op steeds andere gronden) in hoger beroep gaan tegen zijn afwijzing bij de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND), met hulp van de door het Rijk betaalde advocaat.

• De vreemdeling kan dan ook nog in beroep kan gaan bij de Raad van State, die hierbij overigens (tot ontsteltenis van de PvdA) zeer zelden de kant van de vreemdeling kiest.

• De vreemdelingen kunnen gebruik maken van de buitenschuld-verklaring als zij buiten hun schuld om niet kunnen terugkeren naar het land van herkomst.

• Na afwijzing van de asielaanvraag mag de vreemdeling nog 4 tot 12 weken op een opvanglocatie verblijven om zijn zelfstandig vertrek uit Nederland voor te bereiden.

• Illegalen die meewerken aan hun vertrek krijgen opvang van het Rijk.

• Illegalen met kinderen krijgen altijd die opvang en ze hebben recht op gratis onderwijs en jeugdzorg...

• Illegalen ontvangen kosteloos medisch noodzakelijke zorg.

• Illegalen krijgen een financiële vergoeding bij vertrek.

• Vreemdelingenbewaring wordt alleen ingezet bij een groot risico dat een illegaal zich onttrekt aan het toezicht en er geen minder ‘ingrijpende’ alternatieven zijn. Van de circa 100.000 aanwezige illegalen zitten er dagelijks 600 in vreemdelingenbewaring; oftewel 0,6 procent.

• De vreemdeling mag in vreemdelingenbewaring overdag en vrijwel altijd ook ’s avonds buiten zijn kamer verblijven, kan vrij telefoneren, bezoek ontvangen, gebruik maken van geestelijke verzorging, heeft recht op 40 uur dagbesteding en kan ook gebruik maken van de bibliotheek, sport- en recreatiemogelijkheden.

Omdat een meerderheid van de landelijke politieke partijen alleen criminele en overlastgevende illegalen op wil laten sporen, kunnen groepen mensen die uiteindelijk zijn afgewezen nog jarenlang door onze steden zwerven. Burgemeesters accepteren en/of faciliteren dit en gaan dus lijnrecht in tegen het landelijke asielbeleid. Niet zelden krijgen uitgeprocedeerden kinderen die dan in Nederland zijn geboren, op gegeven moment geworteld raken en in aanmerking komen voor een kinderpardon. Zo gaat het door. Het huidige systeem is eerder onhoudbaar dan inhumaan.

Toen Leefbaar Rotterdam, enigszins ludiek, in plaats van Bed, Bad en Brood ‘Ticket, Terug en Toedeledokie’ wilde voorstellen, viel bijna iedereen over ons heen. Wij vonden dat Teeven de onterechte tik op de vingers van Raad van Europa naast zich neer moet leggen. Ons asielbeleid is juist te humaan, te kostbaar en heeft aanzuigende werking. Burgemeesters en belangenbehartigers moeten stoppen met bed, bad en brood aan uitgeprocedeerden en eindelijk accepteren dat wie wordt afgewezen ons land echt zo snel mogelijk moet verlaten. Opdat wij de mensen die er werkelijk recht op hebben ook in de toekomst op een humane manier (liefst in de eigen regio) kunnen opvangen.