Als ’t moet, kauwen ze hier je eten voor je

Inwoners van Dokkum prijzen het personeel, dat „bedrukt” en „boos” is over de sluiting.

Op de balie voor de receptioniste staat een bedankkaartje aan „lieve mensen van De Sionsberg”. Van een meelevende inwoonster van Dokkum. „Aan jullie heeft het niet gelegen dat jullie moeten stoppen.” ‘Niet’ is onderstreept. Ze krijgen „heel veel” steunbetuigingen, zegt de receptioniste. Op de achtergrond staan twee beveiligers, ingehuurd door de directie. Personeel mag in het ziekenhuis niet met de pers praten. Fotografen en cameraploegen mogen niet naar binnen.

Buiten heeft Ruurd Waardenburg (56), verpleegkundige acute zorg, een spandoek over zijn auto gehangen: ‘Sionsberg forever.’ „De medewerkers zijn bedrukt en murw”, zegt hij. „Boos ook, alleen uiten ze dat niet.” Als Waardenburg de ziekenhuishal binnenloopt wordt hij tegengehouden door een beveiliger. „Ik werk hier”, zegt hij. „En heeft u ook dienst?”, wil de beveiliger weten. Waardenburg belt zijn afdeling. „Ik mag niet naar mijn werkplek.” Zijn collega bevestigt dat hij dienst heeft. Hij mag verder, maar de journalist die hij had uitgenodigd, mag niet mee.

Op het parkeerterrein staat ook cardioloog Jan Leendert Brouwer (41), die met collega’s een plan voor een doorstart heeft opgesteld. „We hebben een jonge, gemotiveerde medische staf die de schouders eronder wil zetten.” De kleinschaligheid, de vriendelijke sfeer en de korte lijnen zijn de grote kracht van De Sionsberg, zegt hij. „Ik heb in diverse grote academische ziekenhuizen gewerkt, maar daar is het zo onpersoonlijk. Ik ken mijn patiënten en de huisartsen.”

Brouwer zegt een financier te hebben voor een doorstart. Een kwart betalen de in totaal 39 specialisten uit eigen zak. „Wij willen er samen echt iets van maken.” De nadruk moet dan liggen op acute zorgverlening en op minder complexe operaties als liesbreuken en spataderen. Er zal ook een shortstay-afdeling blijven met vijftien tot twintig bedden, zegt Brouwer. Het plan is dat het ziekenhuis begin 2015 opnieuw open zal gaan.

Geertje en Willem Woudstra uit Ee hopen dat van harte. „Ik heb hier net nog een paar dagen gelegen met een sleutelbeenbreuk”, zegt zij. „Het personeel is geweldig. Als het moest, zouden ze het eten nog voor je kauwen.” Haar man wijt de problemen en de hoge schuldenlast aan de „graaiers”. Volgens hem zijn er de afgelopen jaren heel wat directeuren en bestuurders geweest die met een zak geld zijn vertrokken.

Verkoop van luciferdoosjes

Actievoerder Taeke Visser uit Moddergat heeft een wit T-shirt aan met daarop in rode letters ‘Red de Sionsberg. Hard nodig!’ In 2011, toen er vier afdelingen werden gesloten, richtte hij de actiegroep op. „We hebben toen een protestmars gehouden waar vijfduizend mensen aan meededen.” Hij zegt dat het ziekenhuis is gebouwd „met geld dat de Dokkumers bijeenbrachten met de verkoop van luciferdoosjes en door collectes in kerken. Dit is echt ons ziekenhuis.”

Visser staat „vierkant” achter het plan van de specialisten om De Sionsberg een doorstart te laten maken. „Dat is doorgerekend en het ziekenhuis kan rendabel werken. Helaas weigert zorgverzekeraar De Friesland eraan mee te werken. Daarom roepen wij mensen op om over te stappen naar DSW of Beterdichtbij.”