Mooie jongen met een groot geheim

Op een dag doet Jeremy het nachtkastje van zijn nieuwe vlam Caleb open en ziet een batterij pillen staan waar zelfs een apotheker van achterover zou slaan. Dat er iets met Jeremy aan de hand is weet de kijker dan al. De film begint met een montage van getroebleerde jeugdherinneringen, gesprekken met een psychiater en de suggestie dat er iets helemaal, en goed bloederig ook, is misgegaan.

De laatste jaren zie je steeds vaker genre-experimenten in de gay cinema. Truth past helemaal in die trend om terug te grijpen op beproefde genres. Al is het bij regisseur Rob Moretti nog eens extra gecompliceerd. Sinds zijn eerste, min of meer autobiografische film Crutch (2004) weten we dat medicijnverslaving en jeugdtrauma deel uitmaken van zijn eigen geschiedenis. Ook in Truth keert die vaste, persoonlijke thematiek terug.

Moretti castte zichzelf als Jeremy en gaf de rol van Caleb aan Sean Paul Lockhart. Hij maakte eerder carrière in de porno, maar is in deze film vooral heel aanbiddelijk in beeld gebracht. Voor betere of in ieder geval minder discrete seksscènes moet je ongetwijfeld elders je toevlucht zoeken.

Truth gebruikt de seks en de romantiek voor een bijna horrorachtige karakterstudie van Calebs emotionele inzinking nadat is gebleken dat Jeremy niet is wie hij voorgaf te zijn. De film heeft een campy tintje wat het allemaal nog net dragelijk houdt, maar uiteindelijk is het een tamelijk bizarre film waarbij de verschillende genremomenten maar niet echt tot een geheel willen mixen. Dat er ook nog terloops onderwerpen als necrofilie en pedofilie worden aangestipt, maakt Truth tot op z’n zachtst gezegd een vervreemdende film.