Het negende album van Anouk verdeelt de recensenten

Het negende studioalbum van Anouk heet Paradise and Back Again en zoals altijd slaat Anouk er weer een nieuwe weg mee in. Dit keer is dat: het ontbreken van een rode draad. Anouk zelf formuleert het als “een bij elkaar geraapt zooitje”, zo stond in het persbericht.

Anouk vorig jaar tijdens haar Symphonica in Rosso concert in de Arnhemse GelreDome. ANP / Paul Bergen

Het negende studioalbum van Anouk heet Paradise and Back Again en zoals altijd slaat Anouk er een nieuwe weg mee in. Dit keer is dat: het ontbreken van een rode draad. Anouk zelf formuleert het als “een bij elkaar geraapt zooitje”, zo stond in het persbericht.

Tot zover zijn de recensenten het eens: er is geen duidelijke invalshoek, geen eenheid. Maar over de kwaliteit van de nummers verschillen de meningen. Van ‘ijzersterk’ tot ‘middelmatig’.

Anouk nam het album op toen ze hoogzwanger was van haar vijfde kind. Best ingewikkeld, was dat, vertelde ze in Het Parool: het moest vaak over. De nummers schreef ze aan het begin van haar zwangerschap.

Het nummer Breathe is haar reactie op de bedreigingen die ze ontving naar aanleiding van haar opmerking vorig jaar op Facebook over Zwarte Piet. Het is genant dat Nederland Zwarte Piet niet aanpakt, schreef ze. Daarop kreeg ze onder meer te horen dat ze een “nikker-lover” was. Het nummer is gratis te downloaden.

NRC: ★★★☆☆

Eenheid is ver te zoeken, schrijft recensent Hester Carvalho. Anouk volgt op haar nieuwe cd haar emotie, in plaats van voor de vorm te kiezen:

“Voor haar negende cd koos Anouk geen rode draad. Niet uitsluitend blues, of vooral ballads, zoals op sommige eerdere platen. De nummers op Paradise and Back Again kregen allerlei stijlen. Van powerrock in Breathe en de dance van dj Nicky Romero in Feet on the Ground, tot de faux-folk van Wigger, of de bluesy stijl van Cold Blackhearted Golddiggers – de enige gezamenlijke noemer is Anouks zangstem die meer kermt en kronkelt dan ooit.”

de Volkskrant: ★★☆☆☆

Niet veel meer dan middelmatig. Gijsbert Kramer heeft weinig lovende woorden voor het nieuwe album van Anouk. Misschien moet ze maar eens andere schrijvers en producers zoeken, oppert hij. Mensen die wél het beste in haar naar boven halen.

Met Paradise And Back Again, haar negende studioalbum, doet Anouk helaas weer een paar stappen terug. Muzikale cohesie ontbreekt. De productie, opnieuw gedaan door de Zweden Martin Gjerstad en Tore Johansson klinkt dit keer opmerkelijk nondescript en de liedjes ontstijgen nergens de middelmaat. Alsof alles te snel is gemaakt, er genoegen werd genomen met een enkele hook of begin van een refreintje.”

Nu.nl: een relatief luchtige plaat

Het nieuwe album van Anouk openbaart “dezelfde emotioneel diepgang”, vindt nu.nl. Niet dat je dat meteen hoort: het vereist vaker luisteren, want die diepgang is subtiel.

“De feelgoodnummers met Afrojack en Nicky Romero die als bonustrack toegevoegd zijn, misstaan niet op een plaat waarop Anouk zichzelf opnieuw blootgeeft. Paradise And Back Again is een nieuw hoofdstuk in Anouks boeiende autobiografie. Misschien niet het meest interessante, maar daarom niet minder essentieel in het grote geheel.”

Oor: een zooitje ijzersterke liedjes

Recensent Jan van der Plas van muziektijdschrift OOR is tevreden. Ook hij schrijft dat het album nadere beluistering vereist: “Pas als je goed luistert, valt op hoe zorgvuldig het is geconstrueerd.”

“In het begeleidende commentaar typeert Anouk Paradise And Back Again als “een beetje een bij elkaar geraapt zooitje”. Als zij zoiets zegt over haar eigen werk moet je juist opletten. Met Wigger, You And I en Places To Go bevat het album al drie hits. Cold Blackhearted Golddiggers, She Is Beautiful en Looking For Love zijn minstens zulke opvallende songs. Een zooitje ijzersterke liedjes dus.”

Luister zelf het nieuwe album van Anouk: