Chocola wordt niet ineens veel duurder

De berichten zijn niet best: er komt steeds minder cacao en er is steeds meer vraag naar chocola. Dus wordt dat binnenkort een onbetaalbare lekkernij. Is het echt zo dramatisch? Vier gevaren voor de cacao-oogst en hoe het daar precies mee zit.

Is het crisis in de wereld van de chocola? Het lijkt erop, als je leest wat erover wordt geschreven de laatste dagen.

Neem het financiële persbureau Bloomberg. Dat bericht dat chocola ’s werelds meest bedreigde lekkernij is. De Washington Post schreef eerder: de grootste chocolademakers zeggen dat de chocola opraakt. The Atlantic schrijft: we zijn verwikkeld in een race om de chocola te redden. En in Nederland schrijft het AD dat chocola over vijf jaar onbetaalbaar is.

En ja, er zijn inderdaad problemen, die samenhangen met de belangrijkste grondstof van chocola: cacao. Het is alleen de vraag hoe groot de problemen echt zijn.

Gevaar 1: Ebola

West-Afrika is goed voor 70 procent van de wereldwijde cacaoproductie, Ivoorkust alleen al voor 40 procent. Je zou dus kunnen denken dat de verwoestende impact van het ebola-virus grote gevolgen voor de cacao-industrie heeft.

Maar dat heeft het niet, zegt de Internationale CaCao Organisatie ICCO. Ja, de cacao-oogsten in Guinee, Liberia en Sierra Leone zijn „ernstig beperkt” door het virus. Maar juist die drie landen zijn geen grote producenten. Ze zijn samen goed voor niet meer dan 0,7 procent van de wereldwijde oogst. Het ebola-virus heeft kortom „een minimale impact” op de wereldmarkt.

Gevaar 2: China

Het is een probleem voor het milieu als 1,4 miljard Chinezen een eigen auto krijgen. Net als het een probleem voor de cacaomarkt is als ze allemaal veel chocola gaan eten. En ja, de chocolaconsumptie is in korte tijd verdubbeld in China.

Michael Segal van de ICCO spreekt van een „aanzienlijke groei” in China die „procentueel significant” is. Maar als je naar de absolute getallen kijkt, wordt er nog niet echt veel chocola gegeten in China.

De gemiddelde Chinees is goed voor 0,1 kilo cacao per jaar. Ter vergelijking: de gemiddelde Nederlander consumeert 5,2 kilo cacao, de gemiddelde Brit zelfs meer dan het dubbele: 11 kilo. In de woorden van Michael Segal: „China heeft nog een lange weg te gaan.”

Gevaar 3: Pure chocola

De BBC omschreef het vorig jaar als The rise of the cocoa purists. Onder invloed van de gezondheidshype is pure chocola bezig aan een opmars. In potentie heeft dat nogal wat gevolgen. Pure chocola bevat minimaal 70 procent cacao, terwijl melkchocola maar 10 tot 20 procent bevat.

Vooral in de VS en het Verenigd Koninkrijk is pure chocola in opkomst. Maar snel gaat dat nog niet. Michael Segal ziet het als een trend die langzaam belangrijker wordt. „De toenemende populariteit betekent meer cacaoconsumptie, maar het is nog een klein deel van de markt.”

Gevaar 4: El Niño

El Niño is ieder jaar weer een bedreiging voor de cacao-oogsten. El Niño is het natuurverschijnsel waarbij de temperatuur van het zeewater aan de oostkant van de Grote Oceaan wat hoger is, wat de neerslag beïnvloedt en ook zorgt voor een iets hogere temperatuur.

Door El Niño kunnen oogsten onder druk komen te staan. Het is ieder jaar weer goed nieuws als het El Niño-seizoen zonder schade voorbijgaat.

Dus wat moeten we nu denken?

Het zou zomaar kunnen dat alles is begonnen bij het artikel in de Washington Post.

Die had het jaarverslag opgepikt van het Zwitserse bedrijf Barry Callebaut, een van de grootste chocoladefabrikanten ter wereld. Callebaut is actief in meer dan 30 landen en heeft 9.300 werknemers. In dat jaarverslag staat een interview met betuursvoorzitter Jürgen Steinemann. Hij heeft het over „een potentieel tekort aan cacao tegen 2020”.

Volgens de ICCO is de paniek dan ook zwaar overtrokken. Michael Segal: „Het is een vermeend tekort, het klopt niet.” Misschien dat chocola daarom (óók in Nederland) de laatste tijd niet heel veel duurder is geworden.