Gospelfolk van Ier Hozier is de sensatie op Songbird Festival

Hozier op Songbird Festival in Rotterdam Foto Andreas Terlaak

Het traditionele beeld van de singer-songwriter met gitaar mag romantisch lijken, als niemand luistert houdt het op. Omdat stilte bij popconcerten tegenwoordig zo’n zeldzaam goed is, was de serene sfeer die zanger Dotan knap opriep met een onversterkt liedje dat hij speelde vanaf het balkon in de Grote Zaal, opmerkelijk.

De alweer vierde editie van het Songbird Festival, waar singer-songwriters centraal staan, kende een opvallende vorm. Een prelude op zaterdag, met gracieuze kamerpop van Gabriel Rios en misplaatst aanvoelende gelauwerde mainstream van Racoon, en een stevige festivalzondag met zo’n twintig acts. In zes zalen trokken veelal dit jaar doorgebroken muzikanten in meestal breed uitwaaierende folkpop een aandachtig gehoor.

Wat de Nederlandse inbreng betreft wekte dat soms de indruk van een zo goed mogelijke benadering van Amerikaanse voorbeelden. Maar nieuwe stemmen als Emil Landman vielen toch op door hun eigenheid en warmte, in liedjes die eigenlijk nooit voorspelbaar zijn. Helder, gecontroleerd maar eenvormig in stijl was de show van Dotan. Het concert dat de terugkeer van Henny Vrienten als solo-artiest markeerde, stak er met zijn directe teksten in een bluesy en americana omlijsting meer bovenuit. Geestig vond de zanger zijn ‘debuut’ hier ook wel: „Het is even geleden. Nu heet ik ineens singer-songwriter.”

Jonge beloftes plantten hun gevoelens over verende tapijtakkoorden. Soms schaamteloos romantisch, zoals de Zweedse Andreas Moe. Of bijtender, als de liefde op de klippen gelopen is, zoals de met bontmuts getooide zangeres Kovacs met haar rauwe stemgeluid. De exotische elementen die de ritmisch alerte Brit Nick Mulvey in zijn muziek stopte waren aantrekkelijk. Hij creëerde een intieme sfeer met diepgang die je treft bij de werkelijke giganten. En wat een sensatie ook is de 24-jarige Ier Hozier, wiens Take Me to Church onontkoombaar is. Melancholie voerde de boventoon in zijn bombastische gospelfolk met koortjes, lichteffecten en harde troms . Hoe majestueus overtuigend was daarbij zijn stem.