Federer razendsnel van flop naar top

Er waren veel problemen, maar Roger Federer heeft met Zwitserland voor het eerst in de historie het landentoernooi gewonnen.

Roger Federer (rechts) wordt na zijn beslissende overwinning op Richard Gasquet in de armen gesloten door de Zwitserse Davis-Cupcaptain Severin Lüthi. Foto AFP

Wat een grootheid. Roger Federer, 33 jaar oud, tennisser van beroep. Geboren in Basel, Zwitserland. Zoon van een Zuid-Afrikaanse moeder (Lynette) en een Zwitserse vader (Robert) die elkaar ontmoetten tijdens een zakelijke reis – ze werkten beiden voor een farmaceutisch bedrijf. Broertje van een twee jaar oudere zus, Diana. Jeugdidool: de spectaculaire Duitse tennisser Boris Becker.

Hij ging gisteren languit gestrekt op het gravel na het winnende punt in de finale van de Davis Cup tegen Frankrijk. Gezicht naar de grond, ogen dicht en toen de tranen. Die zie je niet vaak bij de doorgaans zo beheerste Federer. Deze kwam van diep. De overwinning in het landentoernooi ontbrak nog in zijn indrukwekkende prijzencollectie.

Afgelopen vrijdag hing hij nog lamgeslagen in de hoeken van het tot tennisarena omgebouwde voetbalstadion van Lille. Niks lukte die avond tegen zijn ontketende tegenstander, de Fransman Gaël Monfils. Geen ritme, geen power, veel afzwaaiers. King Roger oogde opgebrand en kwetsbaar.

Het leek een lang en zwaar weekend te gaan worden in Noord-Frankrijk voor Federer en zijn Zwitserse tennisteam. De voorbereiding was al zo stroef voor de Zwitsers. Er was de rugblessure van Federer waardoor hij pas vanaf vorige week woensdag kon trainen. En er was het relletje vorig weekend in Londen bij het officieuze WK tennis: de vrouw van Federer riep tijdens de halve finale ‘huilbaby’ naar Stan Wawrinka – zijn Zwitserse teamgenoot.

„Het is het scenario van een nachtmerrie”, zei de Zwitserse sportjournalist René Stauffer, auteur van de officieuze Federer-biografie Quest for Perfection. „Maar Federer is soms geniaal, hij kan onverwachte dingen doen.”

En dat gebeurde. Achter de schermen werkten de Zwitsers onder leiding van captain Severin Lüthi aan een slim plan voor de eindstrijd, die over vijf wedstrijden gaat: vier singles, en één dubbelspel. Stap één was het uitpraten van het ruzietje tussen Federer en Wawrinka in Londen, onder leiding van Lüthi. Dat werd direct na de wedstrijd – ’s nachts – nog opgelost.

Tweede punt van zorg was Federer op tijd wedstrijdfit krijgen voor de finale in de Davis Cup. Afgelopen vrijdag was hij duidelijk nog te zwak tegen Monfils. Maar de druk op die wedstrijd was niet zo hoog. Landgenoot Wawrinka had eerder die dag zijn partij gewonnen van de Fransman Jo-Wilfried Tsonga. Na dag één stond het 1-1. Schade beperkt, en met een Roger Federer die langzaamaan begon te wennen aan het zware Franse gravel.

Dan de zaterdag, de dag van de dubbelwedstrijd. Daar had Lüthi een slimme zet. Hij vloog in de week voor de finale speciaal een dubbelcoach in, de Australiër David Macpherson. Hij begeleidt al sinds 2005 het Amerikaanse topduo Bob en Mike Bryan. ‘Das ist unsere Geheimwaffe’, kopte de Zwitserse nieuwssite Blick. Met zijn tactische tips moest het dubbel worden gewonnen.

Ondertussen hield captain Lüthi naar buiten toe stil wie er de dubbelwedstrijd zouden spelen voor de Zwitsers. Op papier zouden de twee minste Zwitserse tennissers spelen, maar zaterdag waren het opeens de twee toppers Federer en Wawrinka. Ze waren oppermachtig. Zwitserland op 2-1.

En gisteren het majestueuze slot van Federer voor 27.448 toeschouwers, een record in het landentoernooi. Hij vloog in drie snelle sets langs de arme Fransman Richard Gasquet. Federer was weer helemaal de oude: van flop naar top binnen drie dagen. De Davis Cup voor Zwitserland, de eerste in de geschiedenis.

Na de tranen was Federer direct weer de gentleman waar hij bekend om staat. De credits gingen naar het Zwitserse team. „This one is for the boys.” Of de zege voor hem belangrijk was? Dat viel eigenlijk wel mee zei hij koeltjes. „Ik heb genoeg gewonnen in mijn loopbaan.”

Toch is prijzenverzamelaar Federer niet helemaal klaar. Er is nog één aansprekende titel die ontbreekt: goud in het enkelspel op de Olympische Spelen. Die kans krijgt hij op de Zomerspelen van 2016 in Rio de Janeiro.