Je moet niet de vrouw, maar je spiegelbeeld overmannen

Publicist Thierry Baudet stelde deze week dat vrouwen overmeesterd willen worden. Rutger Lemm begrijpt hem. Maar Baudet moet de schuld van zijn eigen tekortkomingen niet bij het andere geslacht leggen.

Deze week kwam ‘pick-up artist’ Julien Blanc in opspraak vanwege zijn vrouwonvriendelijke grappen en versiermethoden. Op The Post Online verdedigde Thierry Baudet hem in een stuk met de provocatieve titel ‘Julien Blanc heeft volkomen gelijk’. Baudet werd zoals vanouds verguisd door jonge linkse opiniemakers en dezelfde dag zat hij al bij De Wereld Draait Door aan tafel.

Ik begon aan zijn artikel met de verwachting dat ik me zou gaan ergeren aan zijn pedante toontje en zijn conservatieve mening. Maar tot mijn eigen verbazing was ik het grotendeels met hem eens. Baudet beschrijft ‘de romantische, goedbedoelende puberjongen die van zijn moeder geleerd heeft dat je meisjes moet respecteren’. Deze jongens hebben nooit succes bij vrouwen: ‘Het briefje waarop ‘ik hou van je’ staat, zal voor hun ogen worden verscheurd, terwijl het meisje lachend achterop de scooter van een ruwe kerel stapt.’

Heel herkenbaar, Thierry

Ik herken me hier volledig in. Mijn hele tienerbestaan ben ik jaloers geweest op scooterjongens en in mijn studententijd fietste ik na elke uitgaansavond gefrustreerd en alleen naar huis. Mijn huisgenoot Rob en ik konden urenlang praten over het versieren van vrouwen, alsof we een ingewikkelde code aan het kraken waren. We waren allebei gevoelige, lieve jongens, opgevoed door vrouwen van de emancipatiegeneratie. Ik moest vaak denken aan de uitspraak van hoofdrolspeler Andy uit mijn lievelingsfilm The 40 Year Old Virgin: „I respect women! I respect them so much that I completely stay away from them.”

Ik plaatste vrouwen ook op een voetstuk.

Rob oefende zijn sociale vaardigheden door met meisjes in de trein een gesprek aan te knopen. Ik kocht The Game van Neil Strauss. In dit boek beschrijft journalist Strauss hoe hij verzeild raakt in de wereld van de ‘pick-up artists’. Er staan handige tips in, zoals de ‘drie seconden regel’: zodra je oogcontact hebt, moet je binnen drie seconden op haar afstappen.

In dezelfde tijd zei een oudere vriend tegen me: „De meeste meisjes zijn zo saai. Ik verveel me nogal gauw.” Dat was voor mij een openbaring: ik hoefde dus niet te blijven luisteren en wanhopig proberen om haar te behagen. Ik moest van mijn eigen kracht uitgaan. Ik ontwikkelde een truc. Op subtiele wijze bracht ik het gesprek met een meisje op zoenen, iets waar ik veel zelfvertrouwen in had. Ik vroeg haar naar haar beste zoen en tijdens deze herinnering keek ik haar diep in de ogen. Vervolgens zei ik: „De meeste jongens zien het alleen als opmaat naar seks. Maar als ik goed met iemand kan zoenen, kan ik dat de hele dag doen.” Na deze gespeelde bekentenis veranderde ik volledig van onderwerp. „Wat vind jij van de hypotheekrenteaftrek?”

Bij onze fietsen hoefde ik haar alleen maar aan te kijken om de sluimerende nieuwsgierigheid te zien.

Dit werkte. Misschien was het een ietwat cynische benadering, maar ik zette simpelweg mijn wapens in. Zoals sommige vrouwen met hun borsten pronken, liep ik te koop met mijn openhartigheid.

Aangeleerde routine

Ik was oprecht geïnteresseerd in de meisjes, maar ik wist niet hoe ik van een vriendschappelijk gesprek naar een kus moest overschakelen. Mensen met Asperger moeten leren om te vragen: „Hoe gaat het met jou?” Ze zijn geïnteresseerd in anderen, maar ze missen bepaalde basisvaardigheden en vullen dat in met een aangeleerde routine. Ik begrijp daarom heel goed dat verlegen jongens op cursus gaan bij types als Julien Blanc.

Maar Baudet en Blanc gaan te ver. Mensen zijn altijd bang voor wat ze niet begrijpen, en angst leidt weer tot agressie. ‘De realiteit is dat vrouwen overrompeld, overheerst, ja: overmand willen worden’, schrijft Baudet.

Blanc vindt dat je mooie vrouwen moet vernederen. Deze gevoelige jongens leggen de schuld van hun eigen tekortkomingen bij het andere geslacht. Ze proberen hun gebrek aan zelfvertrouwen op lachwekkende wijze te compenseren met machogedrag.

Een onderdanige houding is nooit aantrekkelijk. Maar dat betekent niet dat we de emancipatie maar helemaal moeten vergeten en vrouwen weer als vuil moeten behandelen.

‘De man moet de slaapkamer niet betreden met het idee: help, wat zou ze van me vinden, maar hij moet denken: ik ga je pakken’, schrijft Baudet. Maar er is ook een middenweg. In de slaapkamer wisselen dominantie en onderdanigheid elkaar voortdurend af. Dat is het ware spel.

Baudet gebruikt het succes van 50 tinten grijs als bewijs voor het feit dat vrouwen van nature vernederd willen worden. Nee, ze hebben eeuwenlang die sociaal-culturele rol gehad. Maar vrouwen én mannen kunnen variëren met hard en zacht.

En wie zegt dat alle vrouwen met je naar bed moeten willen? Wat is dat voor megalomane gedachte?

Vrouwen? Daar heb ik recht op!

Het doet denken aan de YouTube-monologen van Elliot Rodger, de Amerikaanse student die in mei van dit jaar op zijn campus zes mensen en zichzelf doodde. Hij deed dit omdat hij kwaad was op mooie meisjes die hem afwezen en mannen die wél seksueel actief waren. In de laatste video voor zijn dood beklaagde Rodger zich over het feit dat hij nog maagd was.

De student leek te vinden dat hij recht had op vrouwen. Hij was lid van een forum voor pick-up artists en na zijn daad plaatste een datingcoach zelfs een advertentie op Twitter met de bewering dat hij dit had kunnen voorkomen.

Natuurlijk was Rodgers een gek, maar ook op kleinere schaal zijn dit soort ijdele nerds gevaarlijk. Ik herken zijn frustratie. Zelf heb ik geprobeerd om te veranderen, in plaats van dat ik verwachtte dat de wereld zich aan mij zou aanpassen. De combinatie van enerzijds een gevoelige inborst en respect voor vrouwen, en anderzijds een totaal gebrek aan sociale vaardigheden en een grote minachting voor iedereen die je dwarszit, kan dodelijk zijn.

De keuze is niet tussen eenzaamheid of machogedrag. Mensen als Baudet en Blanc zouden hun seksuele frustratie niet op vrouwen of de emancipatie moeten botvieren, maar hun eigen spiegelbeeld moeten overmannen.