‘Ik heb meestal gewoon het beste verhaal’

Claire Boonstra (39)

is ondernemer en pionier in de wereld van de technologie. Nu wil ze dat het onderwijs in Nederland op de schop gaat.

Foto Maurice Boyer

Fascinatie

„Techniek is me met de paplepel ingegoten. Mijn vader was wiskundig ingenieur en mijn moeder organiseerde cursussen in de eindige elementen methode, een methode voor het maken van sterkteberekeningen van constructies. Dus er kwamen veel ingenieurs bij ons thuis. Voor de meeste meisjes in Nederland is techniek geen logische studiekeuze, maar voor mij was het doodnormaal. Die fascinatie was er van jongs af aan. Als we op reis gingen moest ik als kind altijd wakker gemaakt worden voor iedere brug of tunnel. Dan speelde ik met mijn broertje en zusje wie ‘m als eerste zag.”

Afstudeerspeech

„De afstudeerspeech die ik namens mijn lichting hield op de TU Delft herinner ik me nog precies. Ik had alle vacatures voor civiele ingenieurs bij elkaar geraapt en een lange lijst opgesteld van alle gevraagde eigenschappen. Weet je wat opviel? Het ging alleen maar over ondernemerschap, leiderschap, creativiteit, talenkennis of het vermogen tot samenwerken. Bijna nergens werd inhoudelijke kennis gevraagd terwijl daarop tijdens de studie wél de volledige focus lag.”

Intuïtie

„Mijn studententijd in Delft was erg gericht op ratio en vakinhoudelijke kennis. Dat veranderde toen ik daarna aan de slag ging bij KPN en opeens cursussen persoonlijke ontwikkeling kreeg. Op een dag vroeg de cursusleider me: ‘Claire, wat zegt je intuïtie? Leg je handen maar eens op je buik’. Na mijn eerste verbazing merkte ik, verhip die buik zegt iets! Een omslagpunt, want vanaf toen werd mijn gevoel steeds bepalender in mijn werk. Zeker als je een bedrijf als Layar opbouwt. We maakten de eerste app die de digitale wereld verbond met de fysieke wereld. Dan vaar je totaal op je eigen gevoel.”

Jonge hond

„In mijn tijd bij Unilever merkte ik vervolgens dat er een ideaal profiel bestond van de perfecte manager. Dat botste met hoe ik in elkaar zat. Ik had te veel passie en energie. Ik kreeg ook letterlijk te horen: ‘Claire, je gedraagt je als een jonge hond, wees eens wat professioneler’. Mijn ontwikkelpunten werden structuur en controle. Maar ieder project dat ik kreeg, ging juist sprankelen. Dat maakte mijn leidinggevende manager boos. Uiteindelijk ging ik weg, want ik zou daar nooit tot volle bloei zijn gekomen.”

Aanjager

„Lang had ik het idee dat ik op een dag genadeloos door de mand zou vallen. Ik was bang dat ik niks kon, want je kunt op mij geen rol plakken zoals ‘marketing manager’ of ‘sales director’. Terwijl ik wel een persoonlijkheid heb die veel effect kan hebben in een organisatie. De positieve kant daarvan ontdekte ik pas toen we Layar met z’n drieën oprichtten. We waren complementair aan elkaar en konden switchen van rol als de ander tijdelijk afwezig was. Het echte verschil maakten we juist op persoonlijk vlak. Zo was ik de aanjager, de tweede de visionair en de derde de verbinder.”

Geen excuustruus

„Als vrouwelijke ondernemer binnen die mannelijke technologiewereld val je natuurlijk op. Congresorganisatoren pikken me er vaak uit, omdat ze nog een leuke vrouw in de line-up willen. Eerst vond ik dat wel eens scheef, maar inmiddels zet ik het ook strategisch in. Het geeft me een podium om een groter verhaal te vertellen. Daardoor kan ik mensen nu bewust maken dat we anders om moeten gaan met onderwijs. Bovendien ben ik geen excuustruus. Niet opschepperig bedoeld, maar meestal heb ik ook gewoon het beste verhaal.”

Essentie

„Kinderen die nu worden geboren hebben een levensverwachting van meer dan honderd jaar in een maatschappij die razendsnel verandert. Wat wil je die kinderen leren? Dát zou elke ouder zich nu moeten afvragen. Daar moet het huidige onderwijs ook op worden aangepast. Niet meer ieder kind door dezelfde mal, maar meer onderwijs op maat. Ik verliet Layar voor die drijfveer, omdat ik tot diep in m’n tenen voelde dat ik dit moest doen. Ik weet nog niet tot in detail hoe, maar wel dat wat ik nu doe eindelijk samenvalt met wie ik in essentie ben. En dat maakt me heel gelukkig.”