Column

Gebakken luchtbrigade

Youp van ’t Hek

Tijdje geleden hoorde ik het verhaal van een radeloos rijke droeftoeter die aan zijn vrienden wilde laten zien hoeveel kwartjes hij verzameld had. Meer dan honderd miljoen euro en dat vierde hij door tijdens een mannenfeestje een blote hoer bedekt met sushi en sashimi in het vooronder van zijn miljoenenjacht te leggen. Daar mochten de vrienden de Japanse delicatessen vrolijk afhappen. En die vrienden waren uiteraard van hetzelfde soort als de gastheer, dus die deden dat gretig. Ik moest daaraan denken toen ik vorig jaar de film The Wolf of Wall Street zag. Vooral het dwergwerpen maakte diepe indruk op me. Ik dacht toen dat dit mensonterende en decadente tijdverdrijf er door de regisseur in gefantaseerd was om de rolprent wat sensationeler te maken.

Deze week vertelde Jordan Belfort, op wiens oplichterspraktijken de film is gebaseerd, in een interview dat het dwergwerpen echt gebeurd was. Wat dwergwerpen is? Je neemt een lilliputter en gooit hem onder gejoel van je dronken vrienden als een dartpijltje richting een roos. De dwerg krijgt wel een helm op. Het verhaal van die Jordan Belfort is verder bekend. De beursmakelaar naaide op grote schaal arme dakdekkers, pijpfitters en stoelenmatters, die door het kopen van zijn financiële tinnef hoopten op een klein beetje financiële zekerheid. Het ging bij elkaar om miljarden aan waardeloze aandelen.

In veel droomogen van eenzame vinexbewoners is deze Belfort natuurlijk een enorme held. Zo’n leven willen zij ook wel. Weg van het woonerf dat Zwenkgras heet, de middenklasser met veertien procent bijtelling en die jaarlijkse niet te harden buurtbarbecue. Dus dromden ze deze week in groten getale richting de RAI waar die Belfort tegen een hoge toegangsprijs een aantal open deuren kwam intrappen. En ze genoten. Hij werd aanbeden. Verliezen bestaat niet in zijn hebzuchtige hoofd. Je moet alleen maar willen winnen. En dat zei de lieverd tegen duizenden losers tegelijk. Als dat geen humor is?

Het schijnt dat de oplichter alweer een kleine honderd miljoen bij elkaar geluld heeft. Daar moet-ie nog wel meer dan de helft van betalen omdat er nog een rekeningetje aan boetes openstaat, maar hij houdt genoeg over voor een stuk of wat blote sushihoeren.

Of hij al zijn opgelichte klantjes terugbetaalt is niet geheel duidelijk. Ik denk het niet. Die zoeken het maar lekker zelf uit. Die komen zowel in de film als in zijn in de gevangenis geschreven bestseller niet voor. De sjacheraar is op tournee en bakt in honderden wereldsteden lucht. En overal staan dezelfde droomlosers met open mond te luisteren. En in plaats van dat ze kotsen van dit type wordt hij bewonderd. Het woord respect zal veel gevallen zijn.

En dan is er nog zo’n rattenvanger die overvolle zalen trekt. Dat is die Julien Blanc, de man die aan onzekere puistenkoppen uitlegt hoe ze de meisjes in hun bed krijgen. Niks romantiek, tanden erin en niet loslaten. Als oud vuil behandelen die wijven en hun kop met kracht in je kruis drukken. Volgens Blanc vinden vrouwen dat lekker. Die willen geen watjes, maar neanderthalers. Afgelopen donderdag werd hij in De Wereld Draait Door verdedigd door een zekere Thierry Baudet, die er niet echt uit kwam. Of dat nou aan de veel te open blouse lag waardoor je zijn geharste kippenborstje zag of omdat hij gewoon bloednerveus was of omdat Filemon Wesselink en Matthijs hem de juiste vragen stelden, maar hij overtuigde niet. Ik zei niet meteen tegen mijn vrouw: „Hé hoer, ga eens bier halen en kleed je vast uit!” Weet ook niet of ik na het betoog van die Baudet naar een lezing van die Blanc ga. En mijn zoon ook niet. Maar wie gaan daar dan wel heen? Hooligans? Verstandelijk gehandicapten? Verstandelijk gehandicapte hooligans? Ik vraag me dat altijd af.

Toch is het geestig dat duizenden mensen massaal naar dit soort luchtbakkers trekken. Of ze nou Jomanda, Billy Graham, Julien Blanc of Jordan Belfort heten. Horden losers leggen grof geld neer om naar dit soort charlatans te luisteren. En ze geloven ze en gaan geïnspireerd naar huis. Aandoenlijk beeld.

Maar waarom willen mensen dit? Zich op laten jutten door iemand die aantoonbare onzin verkoopt? En doorgaans onzin met een beperkte houdbaarheidsdatum. Hoewel: ik trek zelf ook al een tijdje volle zalen. Maar ik zeg er zelf bij dat het allemaal gelul is. Dat is het verschil.