Ballet op hoogte

Wie zelf niet klimt, denkt in cliffhangers: het moment waarop je je realiseert dat je geen stap meer omhoog of omlaag kunt. Of opzij. (Voor de sterkste beschrijving: Grip van Stephan Enter, de beste Nederlandse roman van de laatste vijf jaar). Maar niets van die bungelende hulpeloosheid bij Nikki van Bergen, die zaterdag meedoet aan het NK Lead in Amsterdam. Je ziet het al een beetje aan de foto, hoe ze het steunpunt in haar linkerhand alleen met haar vingers vasthoudt, alsof het een stapeltje rekeningen is dat ze net van de postbode heeft gekregen.

Maar wie sportklimmen echt wil begrijpen, moet de 22-jarige Van Bergen zien bewegen. Het ene moment in kleine pasjes tegen de muur, dan tientallen seconden stilhangend om plotseling met een saltoachtige sprong twee meter hoger te belanden en schijnbaar met onzichtbare magneetjes weer aan de muur te plakken. Zwevende schoonheid. Zet er een orkest onder en het is moderne dans – wel het soort ballet waarbij je niet te lang na moet denken over de diepte van de orkestbak.