Twitteren tegen ebola en tegen een seksistisch shirt

Arjen van Veelen bekijkt elke vrijdag waar we ons deze week over opwonden op sociale media. Wat zegt dat over Nederland? Vandaag: P67 en ebola.

Foto’s AP

Wat zou er gebeuren als er anno 2014 een man op de maan zou landen? Vrouwen zouden boos zijn dat de astronaut geen vrouw was; zwarten dat hij geen zwarte was en transgenders dat hij geen transgender was.

Vorige week landde ruimtesonde Philae op komeet P67. Philae is een robot, genderneutraal dus. Dit kon niet mis gaan, zou je denken. Toch wel: tijdens de persconferentie was er namelijk een wetenschapper in beeld die een shirt droeg vol pin-ups. ‘Seksisme! Vrouwenhaat!’, schreeuwde Twitter. Alsof hij vermeend serieverkrachter Bill Cosby zelve was. Voila, #shirtstorm.

De mensheid was er voor het eerst in geslaagd een komeet te bereiken. De reis duurde tien jaar en de landing was lastig; alsof je met ogen dicht een drone op de neus van het vrijheidsbeeld moet zetten. Maar na afloop ging het over een fout kledingstuk. ‘Chapeau’ is soms een moeilijk woord.

De hele wereld lijkt veranderd in een diversiteitscommissie en discriminatiewaakhond. We leven in ultracorrecte tijden. Ultracorrect denken: moralistisch zijn op moleculair niveau. Zo hard bezig zijn met je eigen gelijk, dat je het zelfs op een kale komeet kunt projecteren. Ultracorrecte mensen denken dat alleen zij het grote onrecht zien; intussen mogen ze op prime time klagen dat niemand luistert. Vrouwenhaat, racisme, pesten op het werk — de problemen zijn niet nieuw, vaak zelfs afgenomen, maar nooit eerder werd zo veel over gepraat, alsof er een hardloopwedstrijd is in hooggevoelig zijn.

Misschien omdat het makkelijker praten is over zaken die ieder kan volgen (zoals jongetjes-versus-meisjes-kwesties of Zwarte Piet), dan over ingewikkelde zaken (zoals P67, of de decentralisering van de zorgzamen).

Er komt ook napraterij bij kijken. Onder ultracorrecte mensen is het bijvoorbeeld al jaren hip om tegen het benefietconcert Live Aid te zijn. Geld inzamelen tegen armoe, dat moeten we immers niet willen! Dus twitteren ze ook nu weer tegen het benefietlied van Bob Geldof tegen ebola.

‘Hulp!’, riepen artsen deze zomer. ‘Komt er aan!’, zeiden de popartiesten. Een vliegtuig werd volgeladen. Maar halverwege maakte de piloot rechtsomkeert. ‘Wat!?’, vroegen de zieke mensen. ‘Sorry, jongens’, zei de piloot. ‘Op Twitter zeggen ze dat het liedje beledigend is voor Afrika’. En ergens in Afrika (FOUT!!! Afrika is geen land!!!) stierf een kind.

Het foute shirt van de wetenschapper bleek trouwens ontworpen door een vrouw; hij droeg het om haar bedrijf te steunen. Toch bood hij na de ophef de wereld in tranen excuses aan. Als een man moet huilen door opmerkingen over kledingkeuze, ligt je frontlinie elders.

De ophef bevestigde vooral het stereotype dat vrouwen meer interesse tonen in kleding dan in wetenschap. Dat is het probleem met ultracorrecte mensen: niet dat ze per se ongelijk hebben, maar dat ze hun eigen gelijk in de weg zitten.