Tieneridool is nu wel vaak genoeg ontmaagd

Filmster in opkomst over Hollywood, spontaniteit en haar laatste tienerrol.

Ze is al zeker vijf keer ontmaagd, rekende actrice Shailene Woodley (23) onlangs uit. „Ik ben er een soort expert in.” Nu weer in White Bird in a Blizzard, de film van Gregg Araki die zij in Parijs promoot.

Woodley speelt Kat Connor, een tiener zo druk met haar seksueel ontwaken dat de verdwijning van haar moeder haar nauwelijks boeit. Eindelijk een onbenullig meisje voor een actrice die normaliter als ernstig en vroegwijs wordt gecast. „Maar Kat is helemaal niet dom”, werpt ze gedecideerd tegen. „Ze is bang en verdrietig omdat haar ouders emotioneel zo op afstand zijn. Zij verbergt dat met bravoure en geforceerde rijpheid, ze zoekt bevestiging op de enige manier waarop veel jonge meisjes dat kunnen: via seks.”

Zo, die zit. En al dat fuck, cunt en cock in de film? „Ik ben hier in Parijs toch? Seksualiteit is zó taboe in Amerika. We publiceren er overdreven veel over zonder er ooit echt over te praten. We focussen op extremen: het is porno of onthouding. Wat daar tussenin zit, gewone seks, ervaren we in een film als riskant en rebels.”

Je gelooft zo direct wat Woodley over zichzelf zegt: dat ze altijd een nerd en een boekenwurm was. White Bird in a Blizzard nam zij al twee jaar geleden op, toen ze een jong talent was, nog niet de aanstormende superster van actieserie Divergent of tearjerker The Fault in Our Stars. Toen ze nog niet op covers van Vanity Fair en Marie Claire stond of klaagde dat ze haar lichaam daar digitaal mishandelen.

Nu is ze een tieneridool dat klaar is met tieners. „Was die rol van Kat Connor mij nu aangeboden, dan had ik het niet meer gekund”, zegt ze. „The Fault in Our Stars is mijn laatste young adult-film totdat ik een moeder kan spelen, denk ik. Ik kan me niet meer verplaatsen in de adolescente geest, in hun paradigma’s. En dus kan ik niet meer oprecht een teenager spelen. Twee jaar is veel in elk mensenleven, maar zeker op mijn leeftijd. Ik moet verder.”

Zweverig natuurkind

Shailene Woodley is een echte ‘valley girl’ – haar stopwoord is ex-act-ly! Op haar achtste stond zij in haar eerste tv-serie, in 2011 brak ze door met The Descendants, waar ze Alexandra speelde, George Clooneys sarcastische dochter met een klein hartje. Na afloop grapte Clooney dat Woodley alles kon worden: filmster of wereldredder. Tot dusver lijkt ze op beide te mikken. Na Kristen Stewart (Twillight) en Jennifer Lawrence (The Hunger Games) is zij de derde tienerheldin met een eigen actiefilmserie, Divergent. De nieuwe Jennifer Lawrence, zo heet het dan, al is de oude slechts een jaar ouder. De vergelijking met de aardse, spontane Lawrence hangt ook samen met Woodleys authentieke persoonlijkheid. Interviews bezorgden haar het imago van zweverig natuurkind, vol van yoga, helende kristallen, kruiden en organisch voedsel. Woodley weigert plastic te gebruiken; thuis zegt ze haar drinkwater zelf uit de bergen te halen en voedsel uit het bos, fabriceert ze haar eigen tandpasta, medicijnen, body lotion en kaas. In twee films acteerde ze zonder make-up.

Met de ‘hippiechick’ Woodley wordt de spot gedreven, zeker sinds haar advies aan dames om wijdbeens te zonnen voor extra vitamine-D en een wel erg enthousiast interview met collega Emma Stone: „Elke ochtend zing ik bij het opstaan ‘goedemorgen, goedemorgen!’ En daarna schreeuw ik ‘Spannende dag! Spannende dag!’”

Inmiddels heeft Woodley dat enthousiasme een paar tandjes teruggeschroefd. Vroeger was ze een onverbeterlijke hugger, nu beperkt ze zich helaas tot luchtkusjes. Wel barst ze vrolijk los over Amsterdam en het bankje waarop ze zat in The Fault in Our Stars. („Dude, hebben ze dat bankje echt weg getakeld? Waarom?”)

Ze loopt nu minder met haar idealisme te koop, zegt ze. „Niemand wil jou zien preken.” We – ik spreek haar met een Vlaamse collega – proberen haar toch uit de kast te lokken. Wat baart haar in de wereld zorgen? Schaliegas en grondwater, zegt Woodley. „Ik heb een hang-up met genvoedsel, maar dat je grondwater vervuild raakt met zware metalen en je je drinkwater in brand kan steken door methaangas, dan is dat toch angstwekkend?”

Naakte baby’s en avocado’s

Ze ergert zich nogal aan de indruk dat ze een kindsterretje is, opgegroeid in een Hollywoodbubble. „Ik woonde bij mijn moeder, zat op een gewone high school, deed eindexamen en ging naar de prom. Alles heel gewoon. Andere meisjes zitten op ballet en hebben een paar keer per jaar een uitvoering. Zoiets was acteren voor mij.” Pas door de film The Descendants („een echte game changer”) werd acteren voor haar een beroep. „Ik ontdekte hoe leuk het was op een filmset. Hawaii is een plek met een totaal andere energie dan welke plek op aarde ook. Je landt en ruikt de bloemen, het regent en je ziet geen wolken. Daar werd ik volwassen.” Of het haar toekomstdroom nog altijd is om op Hawaii – zoals ze ooit zei – „naakte baby’s op te voeden en avocado’s te plukken”? „Hell yeah!”

Enig idee waar ze over tien jaar is? „Tien jaar? Wie weet hoe de fucking wereld er dan uitziet, man! Ik heb geen enkele planning, ik kies mijn films intuïtief. Niet omdat hij een Indie of studiofilm is of een stap in mijn loopbaan. Ik wil dat alleen baseren op scenario, regisseur, andere acteurs en of ik er zin in heb.”

Of ze zich laat adviseren hoe met de nieuwe roem om te gaan? „Gek, ik krijg daar zoveel vragen daarover. Hoe ga je om met de druk, hoe blijf je jezelf, gaf Kate Winslet (tegenspeler in Divergent) je nog goede raad? Het komt omdat mensen zo’n raar idee van Hollywood hebben. Als je beroemd ben, word je de hele dag door je agent en publicist en stilist gebeld en loop je recepties af. Terwijl ik gewoon wakker word met stinkende adem en mijn vuile was in de wasmachine duw.” Heeft ze daar dan nog geen persoonlijk assistent voor? „Ik niet”, zegt Woodley. „Al had ik er een, die veegt toch zeker mijn kont niet af? Dat glamoureuze Hollywood bestaat niet.”