Vaderweek

Het is Vaderweek. Vaders hebben het moeilijk. Allereerst zijn vaders mannen. Dat is moeilijk genoeg. Als ze begin dertig zijn en in de stad wonen moeten ze een knotje op het hoofd en een baard aan de kaak. Als ze in 2014 leven, moeten ze zorgen én zakelijk zijn. ‘Mannelijkheid’ wordt in elk lifestyle- of modeblad onder de loep genomen en mannen krijgen massaal een identiteitscrisis toebedeeld, maar een werkelijk substantiële beweging om mannelijke stereotypen en rechten te bespreken, bestaat niet. In Amerika heb je een website waar tips en adviezen worden uitgewisseld: ‘The Good Men Project’. De veelzeggende ondertitel? ‘Het gesprek dat niemand anders voert.’

Vaders hebben het moeilijk. Omdat er om de één of andere reden vanuit wordt gegaan dat de band tussen man en kind niet helemaal natuurlijk is. De vrouw is van kinds af aan een moeder in de dop: Bart Smit verkoopt haar huilende poppen en roze stofzuigers. Maar voor de man geldt: je komt niet ter wereld als vader, je wordt tot vader gemaakt. Sterker nog, de band tussen man en kind is algauw verdacht. Bij het tv-spel De Slimste Mens hoort een onderdeel ‘associëren’. Een lijstje woorden moet tot een paar begrippen of namen leiden. Zou je ‘kind’, ‘man’, ‘cadeautje’ en ‘warmte’ in één blokje bijeen zetten, dan is de kans groot dat spelers ‘pedofiel’ roepen, niet papa.

Vaders hebben het moeilijk. Ik zie ze om me heen: vaders die hun kinderen niet mogen zien, omdat de relatie met hun ex stukliep. De ex is een vrouw = moeder. Vandaar dat het recht haar bevoordeelt.

Ik zie ze om me heen. De jonge mannen (met knot en baard) die papa worden en na drie dagen vaderschapsverlof weer aan het werk moeten. Algauw wordt de roze wolk grijs. Omdat het nu eenmaal moeilijk te combineren is: slapeloze nachten en inzet overdag.

Ik zag ze in het nieuws, de mannen van Fathers-4-Justice die verkleed als Batman aan een gebouw hingen om aandacht te vragen voor het feit dat ze hun kinderen niet mogen zien. Omdat huilen de man traditioneel niet past, kleedt hij zich in een heldenpak. Dat vinden we overtuigend. Alsof een goede vader alleen

een goede vader kan zijn wanneer hij superheld is. Net als de moeder is hij mens. Maar in het gezin is de rol van de man nooit vanzelfsprekend. Hij is de tweede ouder.

Gelukkig is het Vaderweek. Een week lang staat de vader in het zonnetje. En hoe! De vaderweek concentreert zich op voorlezen. Zelfs BN’er vaders als Job Cohen en Ruben Nicolai lezen voor. Ze worden het leeselftal genoemd, want, zo zal de organisatie wel hebben gedacht: mannen en voetbal, dat zit altijd goed.

Begrijp me niet verkeerd: ik vind voorlezen fantastisch. En voorlezen heeft het vast moeilijk. Maar noem het dan Voorleesweek.