Op het heetst van de strijd kom ik binnen bij een gezin

Elke carrière kent wel een leermeester. Voor de gezinsondersteuner Pieter Dijkema (36) is dat zijn begeleider Petra van Essen (37).

„Is er crisis binnen een gezin, dan ga ik er meteen naartoe. Als spoedhulpverlener kom je vaak op het heetst van de strijd binnen: huiselijk geweld, drank, drugs of psychiatrische problemen brengen de kinderen van het gezin in een onveilige situatie. Als ik op zo’n moment even met iemand wil sparren bel ik Petra. Laatst bijvoorbeeld, toen ik in de woonkamer van een gezin stond. De moeder wilde vluchten naar een blijf-van-mijn-lijfhuis, de vader had zich woedend opgesloten in zijn kamer boven en het lukte me niet om contact met hem te maken.

„Petra kan dan van een afstand meedenken en hamert erop dat je ook aan je eigen veiligheid moet denken. Ik wist niet precies hoe de vader eraan toe was en ik kon vanaf mijn positie moeilijk inschatten hoe agressief hij zou reageren. Zij stelde voor aan de moeder te vragen om contact te maken met haar man. Dit past ook bij onze visie, waar we het in ons wekelijkse gesprek vaak over hebben. Je moet gezinnen vooral zelf de regie laten houden. Als je het helemaal overneemt terwijl je over drie weken weer weg bent zijn ze alleen maar verder van huis. Dat zit ’m al in kleine dingen. Doe ik de jas van een kind aan of laat ik dat de moeder doen? Als het haar echt niet lukt doe ik het voor, maar wel met het doel dat ze het daarna zelf moet leren.

„Petra is niet alleen belangrijk voor me bij het praktijkwerk met de gezinnen, daarbuiten is ze ook heel bepalend voor me geweest. Door alle bezuinigingen in de zorg, dreigende ontslagrondes en steeds wisselende leidinggevenden was ik behoorlijk pessimistisch geworden. Tijdens een overleg met haar klaagde ik dat niemand meer de touwtjes in handen had. Hoe konden we ons werk zo nou goed blijven doen? Petra reageerde heel bevlogen dat we niet bij de pakken neer moesten zitten, maar vooruit moesten kijken. Wat kunnen we er zelf aan doen en hoe kunnen we dat bereiken? Ik viel even stil. Ik wist dat zij het in haar functie ook hartstikke zwaar had. Dus als zij zo positief was, dan kon ik toch niet achterblijven? Het werkte: sindsdien ga ik weer vol goede moed naar mijn werk.”