Nog zes weken om over te stappen: dit zijn de valkuilen

de ziektekostenpolis. Vandaag is de laatste dag dat zorgverzekeraars hun nieuwe polis kunnen aanbieden. Van ziektekostenpolis wisselen is geen gemakkelijke keuze. Waar moet je op letten?

Misschien is-ie er al. Anders komt-ie vandaag: de nieuwe ziektekostenpolis. Want dit is de dag dat de deadline voor zorgverzekeraars verstrijkt. Hun verzekerden dienen dan in het bezit te zijn van de nieuwe polis. Daarna hebben ze nog precies zes weken de tijd om te beslissen of zij overstappen naar een andere zorgverzekeraar.

En dat is geen gemakkelijke keuze. Er is veel geld mee gemoeid. En de polissen worden steeds ingewikkelder om te vergelijken. Hoe zit het?

Iedereen is verplicht een basispolis af te sluiten. Kinderen (tot 18 jaar) hoeven niets te betalen, maar voor een volwassene kost de basispolis al snel 1.200 euro per jaar.

Daarnaast schaffen veel mensen nog een aanvullende ziektekostenverzekering aan, om zich in te dekken tegen uitgaven die niet of bescheiden in het basispakket zitten, zoals behandelingen van tandarts, fysiotherapeut of natuurgenezer.

Dit zijn valkuilen voor mensen die willen overstappen:

1De prijs: ga je meer betalen voor je polis?

Wordt de polis duurder of niet? Toen in 2006 de basispolis werd geïntroduceerd, bestonden er maar twee smaken: de naturapolis, waarbij de verzekerde geen rekening van een medische behandeling hoeft te betalen. De verzekeraar rekent direct af met de arts. Maar de verzekeraar kan wel bepalen naar welke arts of zorginstelling de patiënt gaat.

En er was de restitutiepolis, waarbij de verzekerde zijn arts kan kiezen maar wel zelf de rekening moet betalen. De verzekeraar vergoedt (restitueert) dat bedrag nadien. Deze polis was vanwege de extra keuze iets duurder.

Inmiddels zijn er allerlei tussenvormen van polissen ontstaan, waarbij de verzekeraar een voorselectie maakt van ziekenhuizen waar de verzekerde heen kan gaan. Hij levert keuzevrijheid in, maar betaalt ook minder.

Wie alleen maar naar de prijs van de basispolis kijkt en die vergelijkt met concurrenten, vergelijkt dus al snel appels met peren. Alles draait om de voorwaarden. Welke selectie maakt de verzekeraar? Welke beperkingen legt hij op? De kleine lettertjes tellen meer dan ooit.

2De ‘onafhankelijke adviseur’, bestaat die eigenlijk wel?

Dit is het moment waarop de ‘onafhankelijke adviseur’ om de hoek komt kijken. De een heet Independer, de ander heet Consumentenbond, weer een ander Zorgkiezer. Zij lanceerden vergelijkingssites waarop de consument de polissen makkelijk met elkaar kan vergelijken. Aardige service in een markt waar de producten steeds complexer worden.

Maar opgepast, ze verdienen allemaal aan de overstappende klant. Daartoe hebben ze deals met de verzekeraars gesloten, soms tot wel 100 euro per overstapper. Waar provisies bij hypotheekadvisering nu zijn verboden, tieren de commissies voor deze intermediairs nog welig.

Het gevaar bestaat dat de verzekeraar die het meeste betaalt, het meest enthousiast wordt aanbevolen. Wie even niet oplet en het verkeerde vakje aanvinkt, krijgt ranglijstjes en adviezen die gebaseerd zijn op moeilijk verifieerbare criteria. Vergelijkingssites maken de afgesproken commissies per polis doorgaans niet openbaar.

3Overstappen loont, maar vergelijken wordt lastiger

Elk jaar wordt een record aan overstappers verwacht. Door wie? Door de vergelijkingssites. Zij zijn erbij gebaat dat er zoveel mogelijk reuring rond de polissen ontstaat. Overstappen is handel en handel is kassa.

Ook de Nederlandse Zorgautoriteit, een toezichthouder, moedigt overstappen aan. Immers, concurrentie is gezond en competitie verkleint de prijsverschillen. Maar dat betekent voor de individuele verzekerde nog niet dat overstappen voordelig is.

Zolang zorgverzekeraars goed met elkaar concurreren en de prijsverschillen klein blijven, levert overstappen vooral gedoe op en is het financiële voordeel bescheiden. Dit spel wordt gecompliceerder doordat polissen zoveel toeters en bellen krijgen dat onderling vergelijken moeilijker wordt.

Dit jaar wisselden minder mensen van zorgverzekering dan het jaar ervoor: 6,9 procent van de verzekerden tegen 8,3 procent het jaar ervoor. Anders gezegd: 93,1 procent van de verzekerden bleef bij dezelfde verzekeraar.

4De budgetpolis. Maar wat is het risico?

Er zijn twee manieren om je maandpremie zo laag mogelijk te houden. De overzichtelijkste manier is om een hoger risico te kiezen, vooral aantrekkelijk voor jonge en gezonde mensen.

Elke Nederlander heeft een verplicht eigen risico van 375 euro per jaar. Dat kun je vrijwillig verhogen, tot maximaal 875 euro per jaar. Het scheelt al snel een paar tientjes per maand. En levert wat meer risico op.

De tweede manier om op de polis te besparen is: een zo kaal mogelijke ziektekostenverzekering afsluiten, waarbij de zorgverzekeraar vooraf allerlei zorginstellingen heeft geselecteerd.

Het grote nadeel is dat je nooit weet welke medische tegenslag jou zal treffen. Dit risico is veel minder goed in te schatten dan een verhoogd eigen risico. Het zou geen slecht idee zijn om de budgetpolis van een een disclaimer te voorzien, net als bij beleggingsproducten.

Pas op, riskant product!