Innemende avonturen in een plots grote stad

‘Dat hebben wij weer”, verzucht het twaalfjarige meisje Nella Della. „Eerst een stenen kat, en nu ook nog een stenen dichter.”

Het minuscule mannetje Wiplala, een kabouter die geen kabouter wil heten, belandt op een dag bij de familie Blom. Hij kan toveren (‘tinkelen’), maar niet zo heel erg goed. Zo heeft hij de huiskat en een buurtgenoot, de miskende dichter Arthur Hollidee, omgetoverd tot steen. De familie Blom krimpt hij tot zijn eigen grootte. En terugtoveren lukt hem niet zo goed. De weg naar huis wordt zo een gevaarlijke onderneming voor de familie Blom, in een wereld die plotseling heel groot en gevaarlijk blijkt te zijn.

Het boek verscheen in 1957, de film is er pas nu, want nu pas zijn de speciale effecten die nodig zijn ook voor Nederlandse filmmakers binnen handbereik gekomen. Die zien er soms nog best wel knullig uit, maar wel op een charmante manier: dat geldt vooral voor de uitvergrote rekwisieten. De film beweegt zich over een dunne lijn: Wiplala mag wel een beetje nostalgisch zijn, met dat knusse beeld van Amsterdam – en de film is daarmee helemaal geschikt voor de maand december – maar niet oubollig.

Dat is heel redelijk gelukt, vooral omdat actiespecialist Tim Oliehoek er gaandeweg meer vaart inzet, en al zijn kaarten heeft gezet op de handeling. Na een haperend en aarzelend begin komt de film steeds beter op stoom, met als hoogtepunt een ontmoeting met het beeld van Atlas op het dak van het Paleis op de Dam.

De personages hebben wel een beetje psychologie meegekregen – met een geleerde vader die te veel met zijn hoofd in de boeken zit voor zijn onderzoek naar ‘complimentgedrag bij de Grieken en Romeinen’, een bokkig zusje en een broertje dat vindt dat hij niet gezien wordt. Maar dat komt niet of nauwelijks uit de verf.

Wiplala charmeert met vlotte, dappere avonturen, die nooit te plat of te jolig zijn. De film doet gelukkig ook geen poging om – over de hoofden van de jonge kinderen heen – de ouders en grootouders direct aan te spreken. Wiplala is innemend, pretentieloos kindervermaak. Mooi dat zulke jeugdfilms niet alleen uit Hollywood hoeven te komen.