De teleurstellingen van Spotify

Hoeveel is hip maal hip? Oftewel, wat krijg je als twee succesvolle webdiensten gaan samenwerken? Uber (geschatte waarde ruim 18 miljard dollar) drijft de taxibranche tot wanhoop en Spotify (8 miljard dollar) zet de muziekindustrie op zijn kop. Deze week stuurden ze een uitnodiging rond voor een telefoongesprek met de twee oprichters.

Onder Embargo stond erbij. Die term wordt vaker misbruikt in persberichten die boven het maaiveld uit willen steken. Tip voor het pr-gilde: inmiddels werkt zo’n embargo eerder als een waarschuwing. Stelt waarschijnlijk niet zoveel voor.

Zo ook nu. Vanuit New York hielden Daniel Ek van Spotify en Travis Kalanick van Uber een praatje waarin ze meldden – tromgeroffel… – dat Uber-klanten met een Spotify-abonnement hun eigen muziek kunnen afspelen in een taxi. Toch knap dat twee van die marktverstorende bedrijven zo’n nietszeggende toevoeging als Groot Nieuws presenteren. Je gebruikt toch een koptelefoon als je muziek wilt luisteren in een taxi? En wat is er mis met een (poging tot) een goed gesprek met de chauffeur?

Ik ben fan van beide bedrijven. Uber is gebruiksvriendelijk en drukt de reiskosten; Spotify heeft de cd’s en iTunes uit mijn huis verdrongen. Ik luister Spotify in de auto, via een bluetooth-radio van 100 euro. Maar ik ben niet van plan een wildvreemde, onderbetaalde en onverzekerde taxichauffeur ook nog mijn muzikale wansmaak op te leggen. Nu klinkt bijvoorbeeld Airbourne, vier vuige Australische rockers die de afwezigheid van AC/DC in Spotify capabel opvullen.

Spotify heeft grotere problemen dan de achterbank van de taxi. Er is concurrentie van Deezer, Sony, Amazon, Apple (kocht Beats Music) en de grootste bedreiging moet nog komen: Music Key, de muziekdienst die YouTube aankondigde. Music Key combineert videoclips met Googles bestaande muziekdienst. YouTube telt een miljard maandelijkse bezoekers, vooral muziekliefhebbers. Als een fractie van hen zou betalen dan is Spotify (met 12,5 miljoen betalende klanten de grootste muziekdienst) in één klap gepasseerd. Het zou zonde zijn als het Europese techbedrijf dat de muziekindustrie moderniseerde door een Amerikaanse moloch wordt weggevaagd. Denk hierbij de Eurovisie-tune.

Nog een teleurstelling: onlangs trok de Amerikaanse zangeres Taylor Swift haar repertoire terug omdat ze te weinig met Spotify verdient. De muziekdienst zou haar cd-verkopen ondermijnen – Swift was een van de zeldzame artiesten die in één week meer dan een miljoen albums verkocht.

Daniel Ek reageerde: Swift kon dit jaar een cheque van 6 miljoen dollar van Spotify verwachten en volgens Ek was niet Spotify, maar piraterij de grootste bedreiging voor haar portemonnee met countrystiksels. Het freemium model lokt gratis Spotify-gebruikers naar de premium-dienst. Er zijn nu veel jonge Spotify-gebruikers die 120 euro per jaar betalen voor muziek – terwijl ze prima weten waar ze liedjes gratis kunnen downloaden.

Spotify moet opboksen tegen concurrentie, wispelturige topartiesten te vriend houden én klanten winnen. Een loze samenwerking met Uber zet daarbij geen zoden aan de dijk. Wat wel helpt: Spotify wil podcasts ondersteunen – daarmee wordt het nog meer een radiovervanger. Ik heb ook net opgewaardeerd naar het nieuwe Spotify Family abonnement à 15 euro per maand. Zo kun je met twee mensen muziek streamen zonder elkaar in de weg te zitten.

Dat is 180 euro per jaar, zodat – behalve de taxichauffeur – ook mevrouw Hijink niet meer lastig gevallen wordt met mijn Airbourne-playlist. Van die 180 euro gaat er geen cent naar Taylor Swift. Nou, daar valt mee te leven.