Het wilde eten buiten de supermarktpaden

‘Een van mijn eerste herinneringen is die van geel dons dat weg beweegt als ik mijn vingers ernaar uitstrek. Het gefladder van grote witte vleugels. En mijn vader die me wegtrekt van de boze snavel van de moedereend. 1961, een boerderij in de Noordoostpolder.’ Zo begint Het wilde eten, waarin culinair journalist Jacques Hermus zijn lezers meeneemt op een avontuurlijke culinaire reis.

De toon is meteen gezet. Hermus is niet alleen boer van geboorte, hij is ook een romanticus. Een romanticus met beide benen in de klei dan wel, want hij moestuiniert, jaagt, vist en scharrelt wat af in zijn boek. We zien hem in zijn eigen groentetuin te midden van zijn bedden met prei, kool en bonen. Geen snijbonen, want daaraan heeft hij een broertje dood. Als kind moest hij hele middagen aan het snijbonenmolentje draaien om de oogst te verwerken. „Zet geen groenten in je tuin waaraan nare jeugdherinneringen kleven”, schrijft hij dan ook. Goed advies.

Hermus neemt ons mee naar het strand om krabbetjes en garnalen te vangen, oesters te rapen en zeewier te plukken. We gaan hengelen op zee en zetten een want uit om zeebaars en harder te vangen. In beeldend proza verhaalt onze reisleider over zijn eerste zalm die hij aan de haak sloeg in een getijdelijn bij Secretary Point, een rotspunt in de Strait Juan de Fuca ten zuiden van Vancouver Island. We zien een jonge Hermus op de kade staan, trots, met twee joekels van zalmen in zijn handen.

Dan is het tijd om te gaan jagen. Foto van de auteur met een stok over zijn schouder waaraan twee dode hazen hangen, in zijn hand nog een fazant. Veelgebruikte jachttermen, de functie van besterven, het wordt allemaal uitvoerig uitgelegd. We eindigen in het bos, waar Hermus op zoek gaat naar een maaltje paddestoelen. Ofwel ‘wild zonder pootjes’.

De wilde keuken is een heerlijk kijk-, lees- en doeboek voor wie graag buiten de gebaande supermarktpaden denkt en eet. Mooi geschreven, geïllustreerd en vormgegeven bovendien. En hoewel veel meer dan alleen kookboek, valt er ook een heel aardig potje uit te bereiden. Dat gaan we deze week maar eens doen.