Wiebel wiebel

Georgina Verbaan

‘Jij weet wat je moet doen met die dikke vette reet. Wiebel, wiebel. Wiebel, wiebel. Mijn anaconda hoeft er niets van te hebben tenzij je billen hebt, schat. Je weet toch, bij mij gaat alles volledig over de basis. Geen hoog gepiep. Je kont is als twee planeten. Meisje, jij hebt een prachtige toekomst achter je.’ In onze lompe taal klinken deze hitjes net iets minder lekker, hoewel ik met de Nederlandse versie van ‘Wiggle Wiggle’ best uit de voeten kan.

Vogue verklaarde onlangs dit jaar Het Jaar Van De Kont. Totaal onnodig, laat ook. De preoccupatie met het zitvlak is al langer een feit. Niet alleen dankzij Kim Kardashian. Hoewel ik nog nooit een speciale interesse in deze vrouw heb gehad ben ik bekend met haar werk, en dan vooral met de omvang van haar oeuvre. Haar werk werd onlangs namelijk weer eens lekker ingevet tentoongesteld. In de categorie ‘wat u niet wilt dat u geschiedt’, zal ik verder geen uitspraken doen over haar werk. Maar ik kan niet ontkennen dat ik als pescotariër voor het eerst in dertien jaar een beetje trek in kip kreeg. Kort maar hoor. Heel kort. Hoewel hele volksstammen zich druk maken over dunne modellen, weten dunne vrouwen zelf allang dat ze niet meedoen als ze geen badonkadonk hebben, niet bootylicious zijn, of geen ‘back’ hebben. Om de pracht van het vrouwelijke vlees te vieren moeten de knokige Tante Sidonia’s van de wereld het ontgelden. Een bloemlezing uit populaire hedendaagse liederen: ‘Fuck those skinny bitches, Fuck those skinny bitches in the club.’ ‘I'm bringing booty back. Go ahead and tell them skinny bitches.’ ‘Boys like a little more booty to hold at night. You know I won’t be no stick figure, silicone Barbie doll.’ Moet je andersom eens doen.

Op Facebook wordt al een paar jaar een bericht gedeeld met een voluptueuze Marilyn Monroe in badpak en daaronder de tekst ‘this is more sexy than that’ met een pijltje naar een dunne Kate Bosworth. Moet je andersom eens doen. Veel vrouwen delen die foto. Ze noemen „dat dunne kind” gewoon „vies”. „Ze heeft vast anorexia.”

Pijnlijk dat anorexia door veel mensen gezien wordt als een smerige keuze. Het internet is een prettige plek voor medische diagnoses, omdat je er niet gehinderd wordt door kennis in het algemeen en kennis van de gediagnosticeerde in het bijzonder. Je moet deze mensen eens vragen of ze ook een brandwondenpatiënt zouden afbeelden naast mevrouw Monroe. Boh. Ik breek graag een lans voor de lantaarnpaal. Ook jij mag er zijn. Stop met het huilend eten van drie potten mayonaise per week en eet alleen chips als je er trek in hebt. Het is niet anders en het is goed zo.