Stralende zanger van zwarte Amerikaanse swing

Hij was de langste van de groep, en zong ook veruit het hoogst. Met zijn stralende tenor en de koesterende klank in zijn falsetstem was Dick Rietveld meer dan dertig jaar lang de opvallendste man in het Deep River Quartet, de populaire zanggroep die zich specialiseerde in de zwarte Amerikaanse swing uit de jaren veertig en vijftig. „Sterallures waren hem vreemd, hij wilde juist niet op de voorgrond treden”, zegt Sybrandus Finck, die het kwartet oprichtte en de baspartijen zong. „Laat mij maar een beetje neuriën, zei hij altijd. Maar zijn indrukwekkende gestalte en zijn schitterende stem deden hun werk vanzelf.”

Dick Rietveld stierf vorige zaterdag na een hersenbloeding, 58 jaar oud. Finck en hij waren bezig met het organiseren van een doorstart voor het Deep River Quartet, nadat ze de groep anderhalf jaar geleden hadden moeten opheffen, omdat er „simpelweg niet genoeg markt voor onze muziek” meer was. Ze waren van plan volgend seizoen op tournee te gaan met jazz-zangeres Ilse Huizinga. Dat is voorlopig van de baan, aldus Finck: „Ik ga zonder Dick niet meer de bühne op.”

Het Deep River Quartet bestond al een jaar of acht als amateurgroep, toen een van de zangers vertrok. Rietveld kwam er in 1979 bij. Overdag werkte hij in een kantoorboekwinkel en ’s avonds zong hij bij popbandjes. Maar hij kende ook het close harmony-repertoire. „Hij had zelfs een plaat van ons die hij erg mooi vond”, vertelt Finck. „En hij was vanaf dag één een aanwinst.” Hun doorbraak volgde in 1983 met het nummer Swing is the thing, dat tot de Top-40 doordrong. Wegens blijvend succes konden ze er ruim een jaar later hun beroep van maken. De ene theatertournee volgde op de andere. Wel moesten ze op den duur de songs van hun grote voorbeelden – de Ink Spots, de Mills Brothers, het Golden Gate Quartet – aanvullen met commerciëler werk. Ze gingen zelfs pophits als A whiter shade of pale (Procol Harum) en Need your love so bad (Fleetwood Mac) zingen. „Je lijkt wel gek om zo veel concessies te doen”, verzuchtte Rietveld in 1986 in een interview in de GPD-kranten. „Maar je zult toch moeten, wil je in de molen mee blijven draaien.”

Toen ze niettemin met optreden moesten stoppen, vestigde Rietveld zich in zijn woonplaats Delden als ontwerper. Ook bij het Deep River Quartet was hij altijd de man geweest die de platenhoezen, affiches, logo’s en flyers ontwierp. „Maar hij noemde zichzelf nog altijd zanger”, zegt Finck. „En dat wás hij ook”.