All bits are equal (but some bits...)

Hoe zou het internet eruit zien zonder netneutraliteit? Zoals wifi in de trein. Het vrije, open en toegankelijke internet staat onder druk.

foto thinkstock

HIER KOMT EEN HEEL SAAI WOORD! (Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb)

Netneutraliteit.

Goed, hebben we dat gehad. Voor degenen die dit woord al jaren negeren, zal ik toch uitleggen wat het uitmaakt. Ga in een intercity van de NS zitten en probeer een filmpje te kijken. (Een belangrijke Tedtalk over de circulaire economie, for the sake of the argument.) Als het je al lukt om op de site te geraken – jahaaa, wifi in de trein – dan zul je het filmpje niet kunnen afspelen. Dat komt omdat de NS een van de weinigen in Nederland is die zich niet strak aan het beginsel van netneutraliteit hoeft te houden. Dat is het idee dat providers geen onderscheid tussen het ene soort internetverkeer en het andere mogen maken. All bits are equal.

Zie je treinreis als een voorproefje, zo kan het hele internet er uitzien zonder netneutraliteit. Voor films betaal je dan niet alleen Netflix, maar óók de provider die extra geld wil voor Netflix, omdat-ie toevallig zelf video’s aanbiedt. Of je zit per ongeluk bij een aanbieder die Spotify vertraagt of blokkeert, omdat-ie een deal heeft met de concurrent. Een internet met snelwegen en ventwegen, en wie door wil rijden, betaalt tol. Some bits are more equal than others...

Obama heeft zich deze week in de VS ferm uitgesproken voor netneutraliteit, dat daar niet vastligt in de wet. Obamacare for the internet, sneerde de (door telecomgigant Comcast gefinancierde) Republikein Ted Cruz onmiddellijk, die zelfs in netneutraliteit een communistisch complot ziet. Maar Obama gelooft erin.

Misschien heeft hij, het zou wat wezen, naar Nederland gekeken. Nederland loopt meestal niet voorop in modern internetmanagement. We werken graag samen met de NSA, slaan naar hartelust allerlei gegevens op in databases, die we dankzij de Telecomwet veel te lang mogen bewaren, we kunnen niet wachten tot we mogen terughacken (lees: vanaf een afstand inbreken op andermans computer) en malen niet over een data-tapje meer of minder.

Maar in dit geval heeft Nederland het, heus, écht goed geregeld. Rejo Zenger van Bits of Freedom, dat er zelf met succes lobby voor voerde, wijst er nog eens op: nergens is netneutraliteit zo goed verankerd in de wet als hier. Ook Europa is nog niet zo ver. De NS mag de regel ook alleen maar breken onder strenge voorwaarden. Het bedrijf moet een goede reden hebben voor het weigeren van video: anders loopt wifi in de trein vast. En NS moet ook álle video weigeren. Geen Pornhub? Dan dus ook geen slimme Tedtalks. En ook geen NS-promofilmpjes.

Wat gaat er precies gebeuren met Nederlands internet als providers in de VS wel meer geld voor de ene MB mogen gaan vragen dan voor de andere? Zenger heeft geen idee. Maar het zal een vrij, open en toegankelijk internet niet bevorderen.

Natuurlijk, all bits are equal is niet waar. De ene bit is, door onduidelijke deals en afspraken, simpelweg meer geld waard dan de andere. Maar het is voor ons allemaal beter dat feit zo lang mogelijk te negeren.