Zet er een mannetje neer en je kunt er weer lopen

Fietscoaches op de Dam moeten fietsers heropvoeden: parkeer je fiets in een rij, en niet zomaar op de eerste de beste plek. Maar werkt dat wel?

Fietsen op de Dam staan dankzij de fietscoach netjes in vakken. Foto Bram Budel

Geen zee van fietsen meer voor de Bijenkorf, maar drie keurige rijen, opgesteld tussen oranje pionnen. Even verderop staan de scooters: ook in een rijtje. Sinds deze week wijzen mannen in rood-zwarte jasjes, zogenoemde fietscoaches, fietsers aan waar ze moeten parkeren. Het resultaat: een Dam waarop passanten zich niet meer al zigzaggend door een fietsenmassa hoeven te wurmen.

De reacties zijn over het algemeen positief, zegt de 54-jarige fietscoach Paul Silvester. Maar er zijn ook klachten. „Amsterdammers willen niet betutteld worden. Ik krijg van alles en nog wat naar m’n hoofd.”

Amsterdam kampt al jaren met een groot tekort aan fietsparkeerplekken. Daarom komen er voor 2020 38.000 plekken bij (kosten: 90 miljoen euro). Een deel daarvan komt vlakbij de Dam onder het Beursplein: in 2016 start daar de bouw van een ondergrondse stalling voor 1.100 fietsen.

Zo ver is het dus nog niet. Daarom zet de gemeente fietscoaches in. Ze moeten de chaos in toom houden. En mensen „bewust maken” van hun parkeergedrag. Behalve op de Dam staan ze op het Muntplein, Weesperplein, Oosterdokseiland en in De 9 Straatjes.

Normaliter werken ze „in het groen”, vertelt één van hen: schoffelen, bladeren vegen. De nieuwe functie bevalt: „Je wordt minder moe.”

De fietscoaches mogen alleen aanwijzigingen geven. Geen boetes uitdelen, en ook geen fietsen wegknippen. Al dreigen ze daar soms wel mee. „Maar ja, de mensen trappen daar niet in”, zegt Ben van Kasteren (48). „Ze zijn niet achterlijk.”

Ted van Steeden (19) uit Zandvoort, die net een plekje is aangewezen, ziet weinig verschil op de Dam. „Het is nog steeds rommelig. Het ziet er niet uit, met die pionnen.”

De fietscoaches staan er in november en december. Daarna is het bewustzijn bij fietsers aangewakkerd, zo denkt de gemeente. Zo niet, dan start het project mogelijk opnieuw.

De coaches kennen de uitkomst wel. Natuurlijk gaan mensen niet opeens uit eigen beweging hun fiets in een rijtje parkeren, zegt Silvester. „Dat gaat nooit gebeuren, ben ik bang. Zo zijn mensen nou eenmaal niet.”