Oude bekende

Laatst stapte ik in een lift waar het enorm naar pis rook. Net voor de deuren dichtschoven kwam er een man binnen. Zijn net iets te harde groet verraadde eenzaamheid. Hij had een UPC-doos onder zijn arm. „Ik ben er zo gelukkig mee”, zei hij, wijzend op de doos van de kabelaanbieder.

Ik wilde bij voorkeur niet converseren omdat ik dan die stank moest inhaleren dus ik knikte maar vriendelijk. „Zo gelukkig”, mompelde hij nog eens. Het leek alsof hij de lege doos even aaide.

„Weet je waar ik altijd naar kijk?” Ineens was hij dicht bij me gaan staan en keek hij me strak aan. „Nou, meisje? Weet jij naar welke zenders ik de hele nacht kijk?” Hij likte zijn lippen, trok zijn wenkbrauwen op en lachte schalks. Ik schudde mijn hoofd en hield mijn adem in. Ik had een zeer groot vermoeden waar de man op doelde. Op dat moment gingen de liftdeuren open. De man stapte uit, ik ademde uit. Voor de deuren weer dicht gingen draaide hij zich naar me terug: „Regionale zenders. Kan ik uren naar kijken. Nou dag hoor!” Ik lachte door de pisgeur heen. Ik vermoed overigens dat hij het meende.

Deze gebeurtenis had twee gevolgen. 1: dat ik vanaf nu steeds als iemand het over porno heeft aan regionale zenders denk (en omgekeerd) en 2: dat de man de doorslag gaf om weer digitale tv te nemen. Niet zozeer omdat ik graag regionale zenders – in beide betekenissen – wilde kijken, maar vooral omdat ik gek werd van wifi delen met mijn buren waardoor ik eindeloos mijn laptop boven mijn hoofd moest houden om Uitzending Gemist te laden, wat het snelst ging op de wc.

Nu heb ik dus weer 700 zenders en verdomd, waar kijk ik zelf nu de hele tijd naar? Naar de zeer plaatselijke regiozender AT5. Dat was – gek genoeg, voor een Amsterdam-columnist en voor een Amsterdammer in het algemeen – jaren geleden.

Het was als het weerzien met een oude vriend, wat werd versterkt doordat ik als eerste het programma Oude bekenden in de stad keek, gepresenteerd door oude bekende Frank Awick, die met zijn vlotte capuchontrui overigens jeugdiger leek dan ik me van vroeger herinner. AT5 zelf leek daarentegen volwassener geworden. Er werd reclame gemaakt voor een heuse AT5-app met ‘headlines’ en ‘gossip’-opties en een bewegende nieuwsbalk onderin beeld gaf een nieuwtje als ‘Auto te water in Osdorpergracht’ zowaar internationale allure.

AT5 was sowieso even heel erg CNN toen live werd geschakeld naar de rechtbank waar we hoorden hoe Van der Laan van zijn geloof in Sinterklaas af was gevallen. Gelukkig was er ook nog genoeg geklungel met de bekende rode microfoon, zwenkende camera’s, presentatoren die gezellige Amsterdamse trivia van een handgeschreven kladje aflazen en straatinterviews met Amsterdammers die over wegwerkzaamheden uitspraken deden als „altijd maar dat gedoe in de stad” en „kijk, op de trambaan rijden is natuurlijk het mooiste wat er is”. Dit alles naar aanleiding van het testen van trambaanverhardingen in de Marnixstraat.

AT5 blijft gelukkig wat het is: een regionale zender. Geil.