Zwarte rat

Jaren was het stil rond de zwarte rat in Rotterdam, tot er in oktober ineens twee werden gemeld uit de Dintelhaven in Europoort. De website waarneming.nl publiceerde veelzeggende lichaamsmaten en bewijsplaatjes: staart langer dan kop en romp samen. Zoogdierkenner Herman de Jongh was zich bewust van zijn bijzondere vondsten en bracht de dode ratten naar het Natuurhistorisch Museum. Daar liggen de opgevulde huiden inmiddels te drogen.

De zwarte rat (Rattus rattus) komt van oorsprong uit Zuid-Azië. In de vroege Middeleeuwen verspreidde de soort zich via de scheepvaart over de wereld. Havensteden als Rotterdam en Amsterdam huisvestten vroeger grote populaties. Met de modernisering van de (graan)overslag namen de aantallen af. De laatste Rotterdamse zwarte ratten kwamen 25 jaar geleden het museum binnen, uit de silo’s van de Graan Elevator Maatschappij in de Botlek.

Momenteel zijn echte zwarterattenbolwerken alleen te vinden rond Valkenswaard en Weert, vooral in (pluim)veestallen. Elders is het een zeldzame knaagdiersoort, in tegenstelling tot de bruine rat (Rattus norvegicus) die overal talrijk is.

Op de snijtafel zorgde een van de twee ratten nog voor een verrassing: de flinke balzak bevatte slechts één testikel. Dat maakt deze aanwinst dubbel interessant.