Brei-oma

Op zoek naar een brei-oma die een trui wil breien voor mijn zoontje loop ik binnen bij het bejaardentehuis in de buurt. Een medewerkster verwijst me naar de dagopvang; om daar te komen moet ik door een lange gang die indringend naar urine ruikt. Aan het einde een deur met een cijferslot. Bij de dagopvang een kamer vol demente kasplantjes. De begeleidster zegt wat ik inmiddels al vermoedde: hier ga ik mijn brei-oma niet vinden. Op de terugweg kom ik langs een poster met een handgeschreven tekst aan een pilaar: ‘Wees lief voor je kinderen, want zij kiezen later een tehuis voor je uit.’