Eigen risico

Het was druk bij de apotheek. Er waren nog twintig klanten voor mij. Ik nam plaats naast een zeer bejaarde dame, die mij graag het één, zo niet het andere uit de doeken wilde doen. Zij meldde dat zij haar echtgenoot begeleidde, die – vanwege zijn doofheid – snel in de war raakte. Het lange wachten vond zij maar niks, haar man moest alleen maar een handtekening komen zetten.

De man zag zijn nummer verschijnen en liep naar de balie, zijn vrouw was iets trager. Haar tas oprapend riep zij luid en duidelijk: „Niet te veel vragen, Jan! Dat kost weer zes-twintig eigen risico!” Alle wachtenden voelden zich op slag veel beter.

Sietske de Ruiter-van der Leij