Debbie Harry: de Blondie-foto’s

Gitarist Chris Stein maakt boek van intieme foto’s van zijn vriendin en Blondie-zangeres Debbie Harry

In Chris Stein/Negative: Me, Blondie, and the Advent of Punk, het onlangs verschenen fotoboek van Chris Stein, staan foto’s van Andy Warhol, William Burroughs en David Bowie, maar het leeuwendeel bestaat uit portretten die Chris Stein, gitarist en oprichter van popgroep Blondie, maakte van zijn vriendin en zangeres Debbie Harry.

Steins foto’s zijn als de muziek van Blondie in de begintijd: rafelig en spontaan. Hij fotografeerde op straat, in propvolle concertzaaltjes, of in de tourbus. Harry was altijd bij hem, dus we zien Harry op bijna alle foto’s: het slordig geblondeerde haar, de omfloerste blik, de gracieuze boog van haar bovenlip, de gedenkwaardige jukbeenderen. En natuurlijk de warrige kledingstijl, waar een met ijzeren punten beslagen punkriem om een zijden jurk paste. Ook hun huis was ‘punk’: met een matras zonder lakens, Harry’s garderobe in hopen op de planken vloer. En een keukenraam met kogelgaten, want dit was midden jaren zeventig en de Lower East Side in New York was het domein van drugsdealers en bendes – en niet van galeries en coffeeshops, zoals nu.

Van Debbie Harry zijn in de loop van die veertig jaar veel foto’s gemaakt, maar niemand kon Debbie Harry fotograferen als Chris Stein. Hij betrapt haar als ze sjacherijnig kijkend, met leren lieslaarzen en baret, aan de telefoon zit in een hotelkamer. Hij legt haar vast met deadpan-blik in het punkhol CBGB’s, terwijl om haar heen de volledige New Yorkse punkscene – Ramones, Richard Hell – staat te ruziën; of op straat naast drummer Clem Burke, allebei in strak zwart, temidden van verbaasd kijkende hippies in lange rokken.

Hun liefde begon in 1973, toen Stein ging kijken bij een optreden van The Stilletos, waar Harry een van de drie zangeressen was. Ze bleken dezelfde interesses te hebben, waren allebei op Woodstock geweest, en deelden een liefde voor ‘girl groups’ als The Shangri-La’s, en beat poets als William Burroughs. Als Blondie veroverden ze eerst CBGB’s, en daarna de rest van de wereld.

Debbie Harry bleek een sensatie, door haar nonchalante zang en presentatie. Ze was de eerste vrouwelijke rockster die haar seksuele charisma expliciet maar ongedwongen vormgaf. Debbie Harry was uitdagend, maar niet behaagziek.

In de jaren tachtig ging Blondie uit elkaar en kreeg Chris Stein een auto-immuunziekte. Harry verpleegde hem. Toen Stein was genezen verbraken ze hun relatie, maar in 1996 richtten ze samen Blondie weer op. De foto’s in het boek, nu verschenen ter gelegenheid van het veertigjarig jubileum, zijn hartveroverend en in één opzicht onthullend: Harry’s garderobe was minder nonchalant dan het leek. Op een van de portretten draagt ze een vroeg ontwerp van Stephen Sprouse, en het witte halterjurkje, destijds op veel foto’s te zien, was van de ontwerper Halston, bekend van zijn ‘disco-mode’. Voor een fotoshoot voor de hoes van Plastic Letters daarentegen maakte ze zelf een jurkje van een kussensloop, omwikkeld met rood duct tape.