Pröpper speelt piano en doet ook nog de afwas

Het was een echt voetbalgevecht, de wedstrijd tussen Vitesse en Feyenoord. Een speler die niet meer met rechts handen kan schudden, een ander die kreupel het veld afloopt. En Davy Propper natuurlijk, man van goud.

Vitesse-speler Davy Pröpper in duel met Feyenoord-spelers Lex Immers en Karim El Ahmadi. Foto ANP

Davy Pröpper, sierlijke middenvelder met makkelijke trap, geeft Lex Immers net zo’n zetje waardoor de Feyenoorder onmogelijk nog kan koppen. Zo wordt de laatste kans voor Feyenoord onschadelijk gemaakt en resteert een doeltrap voor Vitesse aan het slot van een slag in Arnhem op slecht gras. Een duel op het tandvlees waarin ook Pröpper niet ontkomt aan het vuile werk. Gaat hem goed af, trouwens. Zoals de Engelsen dan zeggen: hij speelt de piano en doet ook nog de afwas. „Met deze getoonde strijd komen we er wel”, zegt hij zelf.

Het was „een voetbalgevecht” geweest tegen Feyenoord (0-0), en niet zonder slachtoffers. Vitesse-verdediger Jan-Arie van der Heijden schudt na de wedstrijd handen met links, want rechts is gekwetst. Terence Kongolo van Feyenoord loopt nog steeds moeilijk nadat hij de de bal loeihard in zijn lendenen had gekregen.

En voor Pröpper is het tot het eind op zijn tanden bijten. Zijn enkel, vorig week dubbelgeklapt in het duel met Utrecht, speelt tegen het slot van de wedstrijd op maar dat belet hem niet om tot diep in de eigen zestienmetergebied hand- en spandiensten te verrichten. Zoals heel Vitesse aan trainer Peter Bosz wil laten zien dat er aan de instelling niks mankeert, iets waar na de verloren wedstrijd tegen Utrecht (3-1) aan werd getwijfeld.

De Pröpper met het verlegen lachje is nog steeds de Pröpper met het verlegen lachje. Maar van binnen, zei hij onlangs, is hij harder geworden. Kritiek en tegenslag glijdt makkelijker van hem af. Op advies van Fred Rutten, twee seizoenen terug de coach bij Vitesse die veel meer in Marco van Ginkel zag dan in Pröpper, ging hij eens praten met een sportpsycholoog. Hij is de huidige Feyenoord-coach daarvoor nog altijd dankbaar.

Passes zeggen meer dan woorden

Met korte antwoorden maakt de – door het publiek verkozen – man van de wedstrijd zich in het Gelredome vlug af van persverplichtingen. De passes die van zijn voet komen zeggen ook veel meer dan die verplichte zinnetjes na afloop. Over de breedte van het veld, met die machtige trap. Of met de buitenkant voet de diepte in richting van supersnelle Abiola Dauda, die uit de heup hard maar naast schiet. Pröpper zwijnt als hij zijn zwakste moment beleeft in de tweede helft. Gevaarlijk balverlies, Jordy Clasie kan vrij schieten maar keeper Piet Velthuizen – veel meer nog dan Pröpper man van de wedstrijd – brengt redding.

Pröpper wordt geliefkoosd door de aanhang, veel wordt hem vergeven. Kind van de club. Om hem heen voltrok zich afgelopen jaren van alles bij de club. Hij debuteerde toen Vitesse financieel op de rand van de afgrond stond en onder wijlen trainer Theo Bos tegen degradatie streed.

De titel werd beloofd door de nieuwe machthebbers, maar die kwam niet. Wel een karrevracht aan exotische spelers en Chelsea-huurlingen. Pröpper zag het allemaal aan zich voorbijtrekken: opkomst en de voorzichtige neergang die bij de club uitgelegd wordt als ‘realistisch ambitieus.

Terwijl hij vorig seizoen vaste waarde werd en zich zelfs eens in de selectie van Oranje voetbalde, deed Vitesse juist een stap terug na jaren van ongebreidelde ambitie. Pröpper verlengde wel nog zijn komende zomer aflopende contract met twee jaar, maar flirt onverminderd met de gedachte aan een transfer. In Voetbal International zei hij dat „mits alles goed gaat” dit zijn laatste jaar is. Waarom dan bijgetekend? Zodat zijn dierbare Vitesse nog aan hem kan verdienen? „Nee, dat was niet de intentie”, zegt hij nu. „Je weet gewoon niet hoe het gaat lopen.”

Hij vindt het tijd om zijn vleugels uit te slaan, dat is geen geheim. Zoals zijn voetbalvriend Van Ginkel, die vorige zomer naar Chelsea vertrok en nu bij AC Milan verloren speeltijd in probeert te halen. Pröpper weet: Vitesse zal jaarlijks een Van Ginkel of Pröpper moeten verkopen om het structurele gat tussen inkomsten (ruim 12 miljoen euro) en uitgaven (ruim 30 miljoen euro) enigszins te dichten.

Met zoveel woorden heeft directeur Joost de Wit dat ook gezegd: Pröpper is goud waard. Eigen kweek, mooi prijsje erop en dan valt er voor Vitesse best te praten met een geïnteresseerde club. Topclub, dan.