Vrouw

Georgina Verbaan

Ze stond in een kobaltblauwe wollen jas op een brug haar gezicht met gesloten ogen in waterige stralen herfstzon te duwen. Haar armen hingen lusteloos langs haar lichaam. Tussen de vingers van haar rechterhand zat een sigaret geklemd die af en toe door haar arm naar haar mond geslingerd werd voor een nonchalante hijs met smakgeluid, en dan met arm en al weer naar beneden donderde. Er was heel duidelijk iets waar ze geen moer om gaf. En iedereen mocht het weten.

Haar gezicht was afwisselend dat van Ieniemienie met een bokkenpruik op en de Dalai Lama. Ja, ze zou iemand fysiek pijn kunnen doen en had ook al een trefzekere methode bedacht waarmee er in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk schade toegebracht kon worden, maar ja, die morele superioriteit, hè? Die weerhield haar. En tijdgebrek, ze stond nu immers mindful te genieten in de zon.

Naast haar werd door toeristen geposeerd met de gracht in de achtergrond. Een meisje liet zich gniffelend met de vrouw met de gesloten ogen fotograferen.

Ze zag er verzorgd uit, deze vrouw. Ik vind het apart, als mensen wel moeite in hun uiterlijk gestoken hebben maar het verder geen punt vinden om kwijlend ‘waarom?’ roepend door de straten te trekken. Dat deed ze nog niet, maar dat was slechts een kwestie van tijd. Ze moest van mijn leeftijd zijn. Ik stelde me voor dat ze ontslagen was, om een voor haar onbegrijpelijke reden. Ze had toch aardig in de groep gelegen? Had dat addergebroed niet genoten van de baksels die ze op maandagochtend altijd meenam? En bij de eerstvolgende verjaardag zullen ze daar staan met lege handen, omdat niemand een kaart met een muziekje gekocht heeft waar iedereen zijn naam op kan schrijven.

Ze was vast ook nog in de steek gelaten door haar minnaar. Door De Lul Die Niet Kon Kiezen. Zoiets. En toen had haar holistische massagetherapeut ook de afspraak voor vrijdag afgezegd, niet alleen die van vrijdag, nee, de hele praktijk werd opgedoekt. Ja, ja, had de vrouw gedacht, weer iemand die geen commitment met mij aan wil gaan. Ha! Wat zullen die sukkels schrikken als ik met een kettingzaa– STOP. IK BEN GOED ZOALS IK BEN. Herhaal: Goed zoals IK ZAL ZE EEN LESJE LEREN DAT ZE NIET SNEL – KLAAR NU – Kittens met hoedjes op, denk aan kittens met hoedjes.

Ze zuchtte diep en opende plots haar ogen. Ze keek kort rond voor ze haar blik aan mijn staar vastbond. Ik schaamde me. Hoe lang had ik al roerloos naar haar staan kijken? Waarom had ik mijn mond niet dicht? Wie zijn er allemaal gniffelend met mij op de foto gegaan?