Vers vinyl pop indie/rock muziek

In de documentaire 20.000 Days On Earth vertelt zanger Nick Cave over zijn tienerjaren. Als hij naar de foto’s van rocksterren op platenhoezen keek, wist hij: zo wil ik later worden. Die sensatie is tieners de afgelopen vijfentwintig jaar onthouden. Eerst door de introductie van de cd, en toen door de digitale revolutie. Cd-hoesjes zijn te klein om bij weg te dromen – om nog maar te zwijgen van de luciferkop-grote afbeeldingen op digitale dragers.

Maar na jaren van schaarste, waarin alleen de bekende namen kort verkrijgbaar waren op vinyl – als ‘promotionele tool’ – is het aanbod nu weer riant. Anton Speijers, bedrijfsleider van muziekwinkel Concerto in Amsterdam, vertelt dat zijn winkel tot 2005 alleen in de kelder nog lp’s verkocht. „Maar mede dankzij Record Store Day, de jaarlijkse viering wereldwijd van de lp sinds 2007, is de belangstelling toegenomen. Er is een groter aanbod, en het publiek is gretig.” Zozeer dat Concerto nu verbouwt om meer ruimte te maken voor vinyl. „Tot twintig procent van ons winkeloppervlak.”

Muziek uit alle genres is verkrijgbaar op plaat, gestoken in mooie klaphoezen, op blauw of geel vinyl, of, zoals in het geval van de recente cd van Sean Lennon, met een prachtig boekwerk erbij.

Nadat de meeste platenzaken de afgelopen jaren zijn gesloten, zijn vinylplaten nu te koop in ‘lifestyle’-winkels waar je ook boeken, platenspelers en koffie kunt krijgen, zoals Concerto, of Swordfish & Friend in Utrecht. Tieners kopen hun lp’s vooral bij modewinkel Urban Outfitters – het Amerikaanse kledingbedrijf zet internationaal de meeste platen om.

De zwarte schijven met kartonnen hoezen zijn niet goedkoop. Ze kosten soms 30 euro; twee keer zoveel als een cd. Maar dat is inclusief de kans op een levensveranderende ervaring. Zoals bij Nick Cave.

Hester Carvalho