‘Ik hoef nooit een wekker te zetten, dat is zo luxe’

Sandra Kok (48) woont in een vinexwijk van Amersfoort en werkt als zelfstandige. Boodschappen doet ze in de buurt. „Als ik behoefte heb om tussen mensen te werken ga ik naar een flexwerkplek.”

Sandra: „Het is echt een meditatiemomentje op de dag, een half uurtje samen met Cino op de bank.” Foto David Galjaard

‘Blind dates doe ik niet meer’

Sandra: „Ik heb nooit samengewoond,je moet daarvoor wel iemand tegenkomen met wie het goed genoeg klikt. Dat is voor mij nooit zo geweest, mijn langste relatie heeft ongeveer een jaar geduurd. Hetzelfde geldt voor kinderen: ik had ze best wel willen hebben, maar dan moet je wel een man tegenkomen die ze ook wil.

„In een ver verleden is er wel eens een blind date voor me geregeld, maar dat doe ik nooit meer, dat matchte helemaal niet. Ik ga nu nog wel uit hoor, maar het is anders dan vroeger. Als er iemand op mijn pad zou komen vind ik dat leuk, ik ga het niet uit de weg. Maar om nou iedere week in de kroeg te gaan zitten...

„Soms zie ik mensen in een relatie die alles samen doen, dat hoeft van mij niet. Je blijft dingen hebben die je zelf heel erg leuk vindt en de ander niet en dat is ook prima. Het gaat erom dat je op eenzelfde manier in het leven staat, dat de grote lijnen kloppen. Ik ben bijvoorbeeld totaal geen kampeerder, nou, daar krijg je me ook niet mee naartoe. Net als een man die om vijf of zes uur de pot op tafel verwacht, dat gaat niet lukken. Zo ben ik niet opgegroeid en steek ik niet in elkaar.”

‘Ik woon in een vinexwijk’

Sandra: „Ik ben veel met mijn werk bezig. Sinds vier jaar heb ik mijn eigen bedrijf, ik adviseer bedrijven en ondernemers op het gebied van profilering. Werken doe ik vanuit huis: ik heb een extra kamer als kantoor ingericht en soms zit ik beneden aan de tafel.

„Ik ben een avondmens. Afspraken plan ik het liefst niet voor half tien ’s ochtends, dan hoef ik namelijk mijn wekker niet te zetten. Dat is zo luxe, uit jezelf wakker worden is heerlijk. En meestal word ik alsnog vroeg wakker. Maar als ik soms om elf uur ’s avonds toch weer achter de laptop kruip werk ik rustig door tot een uur of twee. Dan is het heerlijk om geen wekker te horen.

„Ik werk best veel, er is natuurlijk ook niemand die mij reden geeft om veel tijd te besteden aan iets anders. Soms klap ik de laptop dicht, dan ga ik een dagje niks doen. Een beetje wandelen en mijn hoofd leegmaken. Ik woon aan de buitenkant van Amersfoort, in de vinexwijk Vathorst. In de zomer wandel ik langs een riviertje, in de winter door de wijk.

„Ook mijn boodschappen doe ik zoveel mogelijk in de wijk, om de winkeliers te steunen. Verder vind ik golfen leuk en ik lees en schilder graag. Ik heb jarenlang op behoorlijk hoog niveau waterpolo gespeeld, in de op een na hoogste klasse. Zo rond mijn dertigste moest ik ermee stoppen omdat mijn schouder zwaar geblesseerd was. Nu heb ik nog met een hele groep meiden van het team contact, via de Facebookchat.”

‘De burn-out was leerzaam’

Sandra: „Ik voel me niet eenzaam door dat thuiswerken. Ik heb contact met mijn klanten, en elke woensdagochtend heb ik met een groepje collega-businesspartners een gezamenlijk telefonisch overleg. En wanneer ik de behoefte heb om tussen mensen te werken ga ik naar een flexwerkplek, daar kom ik ook nieuwe mensen tegen. Ik ga minimaal drie keer per maand naar netwerkbijeenkomsten.

„Eind 2003 heb ik een burn-out gehad. Ik werkte jarenlang als personal assistent en zat op dat moment op een plek waar het niet goed voelde. Op een dag stapte ik in de auto, en die deed het niet, en toen brak alles los. Een enorme huilbui volgde. Daarna heb ik een aantal maanden thuisgezeten. Achteraf gezien was het een van de meest leerzame tijden van mijn leven.

„Ik heb jarenlang mijn gevoel aan de kant gezet voor mijn verstand. Voor veel mensen kom ik heel sterk en zeker over, maar ik kan ook heel onzeker zijn. Ik weet dat ik gevoelig ben. De meest rare dingen kunnen tranen in mijn ogen brengen, zoals een televisieprogramma als All You Need Is Love. Op Facebook zie je ook wel eens filmpjes over dierenmishandeling langskomen. Dan denk ik eerst: laat ik maar niet kijken, maar dan kan ik het niet weerstaan en kijk ik toch. Kippenvel.”

‘Ik ben gek op mijn konijn’

Sandra: „Schoonmaken doe ik vooral in het weekend. Of als ik visite krijg, dan stofzuig ik nog een keer extra. Ik vind schoonmaken niet leuk en als ik meer geld zou verdienen zou ik iemand laten komen om te helpen poetsen. Met de ramen en deuren lappen komt mijn moeder een paar keer per jaar helpen, andersom help ik haar. We spreken elkaar bijna dagelijks en zien elkaar vaak.

„Ik moet ook wel veel stofzuigen, want mijn konijn Cino verliest altijd wel haren. Ik ben gek op dat beestje, het is een enorme knuffel. Als ik niet lekker in mijn vel zit komt-ie bij me zitten om te knuffelen, of krijg ik een lik over mijn wang. Net alsof hij het aanvoelt. Het is echt een meditatiemomentje op de dag, een half uurtje samen op de bank. Ik wilde vroeger graag een hond, maar wanneer je een fulltimebaan hebt is het voor de hond niet eerlijk, zo alleen thuis. En bij de dierenwinkel liep ik tegen dit konijntje aan, wat ook leven brengt in huis. Duurt het te lang dan gaat-ie herrie maken, omdat hij aandacht wil.”