Toneel voor de koningin

Echt gebeurd: Annie M.G. Schmidt schreef in 1958 op verzoek van koningin Juliana een korte komedie, die Juliana met een vriendinnenclubje op paleis Soestdijk heeft opgevoerd. Daarbuiten werd de tekst pas bekend, toen die na haar dood werd aangetroffen. Een pikante vondst, want het stuk bleek over een overspelige man te gaan, die zelf niet ten tonele verscheen, en de vrouwen om hem heen die hem op allerlei manieren de hand boven het hoofd trachten te houden.

In de voorstelling Annie M.G. op Soestdijk, geproduceerd door Het Toneel Speelt, is bijna de hele Schmidt-tekst verwerkt. En daaromheen is een nieuw toneelstuk gefantaseerd, dat laat zien hoe de koningin met haar clubje aan het repeteren is – kort nadat het toenmalige kabinet-Drees had verboden dat Juliana nog contact zou hebben met de gebedsgenezeres Greet Hofmans, en ten tijde van de eerste geruchten over de vreemdgaande prins Bernhard.

Of ook Annie Schmidt destijds de parallellen heeft gezien tussen haar toneelstukje en de werkelijkheid, is niet bekend. Maar natuurlijk is die vergelijking tussen de toneelfictie en de realiteit ten paleize de voornaamste attractie van dit nieuwe stuk.

Ria Eimers vertolkt de Juliana-rol met veel nuances. Ze is verdrietig, opstandig, een dwingeland en een dweepster, ze voelt zich bedrogen en ze vertoont trekjes van de echte koningin. Maar te vaak laat regisseur Mette Bouhuijs de vijf topactrices (ook Trudy de Jong, Saskia Temmink en Julia Akkermans) ook een onbedaarlijk potje schmieren. Met gekke bekken, fysieke fratsen, lollige loopjes en mallotige geluidjes. Dat kan nog passend zijn zo lang ze de amateurtoneelspeelsters voorstellen die op hun rollen in Dr. Deninga zwoegen. Maar niet als ze even pauze nemen en weer gewoon dames van goeden huize zijn.