Het kwetsbare demonkind eist liefde van allen

De laatste jaren werd het werk van de Belgische choreograaf Wim Vandekeybus steeds theatraler. Live muziek, tekst en film voegde hij toe en de dans waarmee hij zijn naam vestigde, heftig, rauw en vol risico, werd minder belangrijk. Nooit echter zo onzichtbaar als in Talk to the demon, dat een soort dramatische performance is, zonder muziek, maar niet zonder een keur aan onheilspellende geluiden.

De demon is de negenjarige Luke de Bolle, geassisteerd door de nog jongere collega-demon Chisom Onyebueke Chinaedu. Luke voert de regie over de zes volwassenen, die zelf als wrede kinderen tegen elkaar tekeer gaan. Hij stelt hun zelfbeheersing op de proef, daagt ze uit, degradeert ze tot koeien en paarden. Ze vechten, liegen en moorden om zijn kwetsbare kinderziel te beschermen. Zeggen ze. Maar daarin is Luke niet geïnteresseerd. „Do you love me?”, blijft hij tot vervelens toe vragen, net zo lang tot het hoge woord eruit komt. Chisom spreekt vooral het publiek op zijn (passieve) rol aan.

Hoewel sommige scènes krachtig zijn – zoals Lukes dans met zijn enge moeder, of het visueel fraaie spel met elastisch linten – ontstaat geen geheel, laat staan een behartigenswaardig betoog. Veel wordt te lang uitgesmeerd, en die oratie over oorlogsgruwelen waar danser/acteur Jerry Killick de kleine Chisom op trakteert, trekt de voorstelling definitief uit balans.