En bij hem moest je wezen om het te fixen

Als je een akkoordje wilde met de Luxemburgse belastingdienst, dan had je met Marius Kohl van doen. Hij was 22 jaar lang de baas.

‘Dear Mr Kohl.’ Zo begint de brief over een nieuwe belastingconstructie van ABN Amro in Luxemburg. En zo beginnen bijna alle uitgelekte brieven die advieskantoor PwC verstuurde namens honderden multinationals die in Luxemburg aanklopten voor belastingvoordelen.

Marius Kohl was de man die je daarvoor moest hebben. Toen hij vorig jaar met pensioen ging, had hij 22 jaar aan het hoofd gestaan van Sociétés 6, de overheidsdienst die bepaalt hoeveel belasting internationale bedrijven moeten afdragen in Luxemburg. Bedrijven die een speciale regeling wilden sluiten, stuurden hun voorstel naar Kohl. Aan hem alleen om die te keuren. „Ik kon ‘ja’ of ‘nee’ zeggen”, vertelde Kohl onlangs aan The Wall Street Journal, in het enige interview dat hij ooit gaf. „Soms is het makkelijker als je het één iemand hoeft te vragen.”

Daarmee was Kohl de kaartjesverkoper van het belastingparadijs. Bedrijven kregen toegang tot lage belastingtarieven, Luxemburgers kregen rijke multinationals in hun land – banken, advocatenkantoren, accountantskantoren – met goedbetaalde banen voor de ruim 500.000 Luxemburgers. Het maakte van het groothertogdom een van de rijkste landen ter wereld.

Een zestiger met paardenstaart

Kohl zou volgens specialisten in zijn eentje staan voor zeker de helft van het fiscale succes van Luxemburg. Sommige Luxemburgers in de financiële industrie vinden dat hij een medaille verdient. Bekend bij het grote publiek is Kohl niet. De zestiger met paardenstaart is een mysterieuze onbekende.

In het Luxemburgse wereldje van accountants staat hij te boek als iemand die openstond voor de meest ingewikkelde belastingconstructies. Hij aanvaardde „een grenzeloze creativiteit”, aldus een vennoot van advocatenkantoor Freshfields tegen De Standaard.

En de behandeling van een aanvraag duurde bij Kohl nooit lang. Soms gaf hij voor de daadwerkelijke behandeling al een informeel knikje van goedkeuring. Niet ieder cijfertje werd gecheckt. „Die waren toch niet te verifiëren”, volgens hem.

Hij zei niet zomaar ‘ja’

In The Wall Street Journal vertelt het hoofd Belastingen van de Luxemburgse vestiging van adviesbureau EY hoe de omgang met Kohl ging: „We spraken een keer per maand met hem af, en als [de belastingstructuur] oké was, dan kon je eigenlijk direct aan de slag.”

Toch zei Kohl niet zomaar ‘ja’. Volgens ingewijden was hij behoedzaam de wet niet te overtreden. In zijn voordeel speelde dat de fiscale wetten in Luxemburg ruim zijn.

Ook staat Kohl bekend als een harde werker. Sinds zijn pensioen doet een team van zes mensen zijn werk. „Mijn werk heeft het land zeker veel opgeleverd”, zei Kohl zelf, „al moet je dat misschien niet in een goede reputatie zoeken.”