Column

Als stress net zo ongezond is als roken, verbied dan ook hard werken

De overheid meet met twee maten: wel roken verbieden, maar niet keihard optreden tegen stress in de samenleving. Kwalijk, vindt Ilja Leonard Pfeijffer.

Ik heb het op deze plek vaak gehad over het rookverbod in de horeca. Het is geenszins mijn bedoeling daarover nu opnieuw te beginnen, al denk ik er nog steeds hetzelfde over. Want het was ooit begonnen als een maatregel die het recht garandeerde op een rookvrije werkplek.

Geheel terecht. Uiteraard kun je je personeel niet dwingen passief mee te roken.

Maar wat nou als je geen personeel hebt? Je klanten komen uit eigen vrije wil en je bent niemand tot last die daar niet om heeft gevraagd.

Daarom gold tot voor kort een uitzondering voor eenmanszaakjes. Daaraan heeft staatssecretaris Martin van Rijn van Volksgezondheid twee weken geleden, na een uitspraak van de Hoge Raad, per decreet een einde gemaakt. Het argument is dat roken de gezondheid schaadt. Het recht op een rookvrije werkplek is een plicht geworden. Het regeringsbeleid is dat ongezond gedrag dient te worden bestreden.

Nu heb ik het er toch weer over gehad. Maar ik heb het nodig voor iets anders.

Want deze week is het ‘Check Je Werkstress Week’, een initiatief van de Nederlandse regering om stress op de werkvloer bespreekbaar te maken. Psychosociale arbeidsbelasting of stressgerelateerde psychische aandoeningen vormen een enorme kostenpost. Volgens ArboNed kost verzuim door stress de BV Nederland zo’n 1,6 miljard euro per jaar. TNO heeft het zelfs over 2,2 miljard. De factcheckers van deze krant konden die precieze cijfers afgelopen maandag niet verifiëren, maar dat om veel geld gaat, is wel duidelijk.

Belangrijker is nog dat stress een erkend gezondheidsrisico vormt van formaat. Je krijgt er hartaanvallen en hersenbloedingen van. Je hele weerstand keldert, waardoor allerlei enge ziekten vrijelijk kunnen woekeren. Stress is misschien nog wel ongezonder dan roken.

Als de regering consequent wil zijn en het goed voorheeft met de gezondheid van haar burgers, dan moet zij stress keihard aanpakken, net zoals roken. Er moet een verbod komen op lange werktijden. Iedereen die meer dan 32 uur per week werkt, krijgt eerst een waarschuwing en bij herhaling van de overtreding een forse boete.

Het moet verboden worden om na werktijd nog bereikbaar te zijn voor de baas via de smartphone. To-do-lijstjes met meer dan drie items zijn taboe. Iedereen moet verplicht zes weken per jaar op vakantie. En zogenaamde topmanagers die pochen met hun 80-urige werkweek moeten naar een heropvoedingskamp worden gestuurd.

En dichters zoals ik, die ontwaken bij de middagzon en fluitend de stad in gaan om misschien een flard van een dichtregel op te vangen in het aangename zoemen van de zomerse terrassen, moeten om hun zeer gezonde, stressvermijdende levensstijl een voorbeeldfunctie krijgen toegedicht en beloond worden met vrijstelling van belasting.