Retecommerciële romkom. En het gaat ook over de Zwarte Pieten-discussie

‘Het wordt elk jaar erger.” Niek Senior, de verwarde vader van de broers Tom en Niek, windt er geen doekjes om: het gedoe over Zwarte Piet is wat hem betreft onzin. De man die denkt dat hij Sinterklaas is – reden waarom hij is opgenomen in een inrichting – wordt gespeeld door Bram van der Vlugt, de acteur die inderdaad jarenlang Sinterklaas was: metahumor!

De zwarte Amerikaanse baas van een frisdrankenbedrijf windt zich ook op over Sints hulpknechten. ‘Black Petes’ zijn slaven, roept hij als hij met stijgende verbazing een filmpje bekijkt van een Sinterklaasoptocht. Zijn Nederlandse marketingstrateeg Julia sputtert nog tegen dat het ‘bedienden’ zijn maar dan is het al te laat. Hij besluit tot het introduceren van Santa Man op de Nederlandse markt, al was het maar om de racistische Sinterklaastraditie te dwarsbomen. En Julia leidt de Nederlandse campagne waarin een soort Kerstman figureert. Terug in Nederland, ontmoet ze Niek en diens jonge broer Tom, een flierefluitende soapacteur. Geknipt om Santa Man te zijn dus.

Pak van mijn hart, de nieuwste Nederlandse romantische komedie, speelt zich, dat zal inmiddels duidelijk zijn, af rond de feestdagen. Dat doet sterk denken aan Alles is Liefde.

Los van de soms aardige verwijzingen naar de Zwarte Piet-discussie is het scenario van Jacqueline Epskamp wel heel slap. Net als in Alles is Familie speelt Benja Bruijning weer een botte vrouwenversierder, wiens nieuwste missie het is om Julia (Chantal Janzen) in bed te krijgen. Maar misschien vindt zij de serieuze Niek (Fedja van Huêt) wel veel leuker? Of wil Niek de vrouw (Halina Reijn) terug door wie hij net op straat is gezet?

Er komt maar geen leven in de film, waardoor bijzaken gaan opvallen: de opzichtige sponsoring, de obligate liedjes en het futloze spel. Een retecommerciële film waarin het Filmfonds geld stopte vanwege de ‘culturele waarde’. Ach, ja.