Gift voor Verheijen ‘niks persoonlijks’

Warme band met plaatselijke ondernemers maakt lokale VVD kwetsbaar.

Kreeg VVD-Kamerlid Mark Verheijen in 2011 inderdaad 6.750 euro van de Venlose projectontwikkelaar Piet van Pol, sinds 2012 verdacht van het omkopen van voormalig VVD-senator en wethouder Jos van Rey?

„Verheijen ontving flinke bedragen van omstreden projectontwikkelaar”, meldde Elsevier gisteren. Het weekblad kreeg facturen en een bedelbrief toegespeeld die een financiële relatie met Van Pol aantonen. Het gaat om facturen uit 2011, toen Verheijen lijsttrekker van de VVD was bij de provinciale verkiezingen.

De VVD blies direct hard terug: het Elsevier-artikel was „feitelijk onjuist”. Het geld was in geen enkel opzicht voor Verheijen bedoeld, maar voor de VVD-campagne. En de bedelbrief was dan wel door Verheijen ondertekend en van een persoonlijke aanhef voorzien, maar dat was slechts een formaliteit. Verheijen was nu eenmaal lijsttrekker en afdelingsvoorzitter. Niks persoonlijks dus.

Toch was de relatie tussen Van Pol en Verheijen ook weer niet zo afstandelijk als deze reactie impliceert. Dat blijkt al uit de documenten. De factuur voor de donatie van 3.000 euro begint met de volgende zin: „Hierbij ontvangt u de factuur voor uw toegezegde bijdrage voor de Provinciale verkiezingen voor onze lijsttrekker Mark Verheijen.” De andere 3.750 euro betaalde Van Pol voor vijf zitplaatsen bij een fondsenwervingsdiner in Kasteeltje Hattem in Roermond. Verheijen was daar als lijsttrekker bij.

In de bedelbrief met persoonlijke aanhef – en de zin „Venlo ruikt weer naar beton” – stond ook het mobiele nummer van Verheijen, en de zin: „Mocht u vragen of opmerkingen hebben, willen weten hoe de campagne eruit gaat zien of op andere manieren willen bijdragen aan ons succes, dan kunt u mij ten alle tijden [sic] benaderen.”

De betalingen van Van Pol die Verheijen nu in de schijnwerpers zetten, kwamen op een moment dat de projectontwikkelaar in de race was om Venlo weer van een bioscoop te voorzien. Verheijen was als wethouder betrokken bij de voorbereidingen van dit project. De taxatie van de waarde van de benodigde grond in het centrum van Venlo en de verkoop voor een veel lager bedrag (de winst voor Van Pol bedroeg uiteindelijk 60.000 euro) gebeurden een half jaar nadat Verheijen zijn functie als wethouder had ingeruild voor die van gedeputeerde. De Venlose Rekenkamer concludeerde vorig jaar dat onvoldoende naar alternatieven voor Van Pol was omgezien, en vroeg zich af waarom de gemeente niet scherper had gekeken naar de reputatie van de toen al regelmatig in opspraak geraakte projectontwikkelaar. Verheijen was inmiddels Kamerlid.

Dat Van Pol toegang had tot – en geld betaalde aan – de VVD wijst overigens niet per definitie op een voorkeursbehandeling. De VVD onderhoudt traditioneel goede banden met ondernemers. Dat maakt de partijen lokaal wel kwetsbaar, ook als er geen regels worden overtreden. De VVD vraagt van haar leden geen hoge contributies, en maakt zich daardoor meer dan andere grote partijen afhankelijk van particuliere giften. Zo ontstaat een situatie dat wethouders en gedeputeerden besluiten nemen over zaken van ondernemers wier geld van belang is voor verkiezingscampagnes.