Elektrische eenwieler kan vervoer van de toekomst worden

Kok Tan is een fenomeen in Rotterdam. Hij zoeft op een zelfbalancerende, elektrische eenwieler door de stad.

Kok Tan glijdt op zijn Solowheel voorbij. Foto Marten van Dijl

Zoefffff......ik ben in 2030. Dat moet wel, want er ‘zweefde’ zojuist in behoorlijk hoog tempo een tengere Chinese man aan me voorbij. Niet – zoals ik eerst dacht – op een Hover Board uit de film Back to the Future, maar op iets wat daar wel dicht bij in de buurt komt.

Tussen zijn voeten bevindt zich een elektrisch aangedreven wiel, met aan de zijkant twee uitklapbare pedalen om op te staan. Ontspannen en zonder zijn lichaam te bewegen slalomt hij bij Rotterdam Centraal tussen de passanten door. Hoofden draaien en mensen kijken elkaar vragend aan. Dan is hij weer verdwenen.

Wat wás dat? Wie was die man? En is dat ding tussen zijn voeten het vervoermiddel van de toekomst?

Een korte zoektocht op Google geeft antwoord op die laatste vraag: ja. Althans, dat suggereert Rood-Runner, het Nederlandse verkooppunt van het futuristisch ogende gadget Solowheel. Volgens de website is de elektrische, zelfbalancerende eenwieler „het kleinste, lichtste, groenste en gemakkelijkste personenvervoermiddel dat er bestaat”. De uitvinding van de Amerikaanse firma Inventist is al een aantal jaar op de markt. Maar waarom zijn Solowheels ineens zo populair in Shanghai, vraagt een lezer zich af in de vragenrubriek van de Global Times. In de Chinese stad kijkt men nauwelijks op van de eenwielers.

In Nederland klaarblijkelijk wel, want de man die me in Rotterdam voor even naar de toekomst bracht, blijkt een heuse fansite te hebben. Op de Facebookpagina ‘Man Met Wiel’ posten bezoekers sinds juli foto’s en filmpjes van dit ‘Rotterdamse fenomeen’. Iedere post is voorzien van locatie en tijd, om zo de routes te achterhalen, „die deze stoïcijnse eindbaas dagelijks aflegt”. Doel is om hem ooit als verrassing met z’n allen op te wachten en toe te juichen, zegt de negentienjarige initiatiefnemer Damiën Elberse.

Op de Facebookpagina is een link naar het eigen YouTubekanaal van ‘Man Met Wiel’, die in werkelijkheid Kok Tan (38) heet. Hij plaatst er filmpjes waarin hij op zijn Solowheel de stad verkent op de beats van dromerige electro.

‘Solowheelen’ lijkt kinderspel als Kok Tan het doet. In zijn laatste Facebookpost rijdt hij op één been en in Superman-houding, maar is het ook echt zo makkelijk?

Ik ontmoet hem op een herfstachtige vrijdagmiddag voor de bibliotheek bij Rotterdam Blaak. Glunderend glijdt hij met zijn Solowheel op me af. Vlak achter hem volgt zijn huisgenoot Tau Tong Liew, die als tolk fungeert.

Veel tijd hebben we niet. „De batterij houdt het een uur”, zegt Tan en geeft snel wat basisinformatie: de Solowheel kost 1.650 euro, weegt 11 kilo en bereikt een snelheid van 16 km per uur. Als je naar voren leunt, beweegt het apparaat voorwaarts, als je wilt remmen leun je naar achteren, voor een bocht beweeg je je schouders de gewenste richting op. Simpel.

Terwijl Liew al wandelend vragen beantwoordt, rolt Tan elegant voor ons uit. Stoepjes en tramrails overwint hij zonder moeite, hij lijkt een rollende voetganger – een cyborg bijna. Uit zijn telefoon klinkt I Believe I Can Fly van R. Kelly. Handhavers en beveiligers groeten hem vrolijk, met een Turkse marktkoopman houdt hij een praatje.

Tijd om het zelf te proberen. Volgens de reclamefolder is het „comfortabel en gemakkelijk”; met gyroscoopsensoren houdt het apparaat zichzelf in balans, aldus de theorie. Aarzelend en aan weerszijde steunend op de schouders van Tan en Liew stap ik op de pedalen – en schiet meteen een meter achteruit. „Nee naar vóren!”, lacht Tan. Oh ja. Verkrampt en met gebogen lichaam hobbel ik enkele meters over het plein. Na een paar minuten voel ik iedere spier in mijn kuiten.

Het gaat om de balans, legt Tan uit. Als je balans goed is, heb je je spieren amper nodig. Zelf had hij het binnen enkele dagen onder de knie. Hij oefende in de woonkamer en is tot nu toe niet één keer gevallen. Maar makkelijk is het niet, geeft hij toe. Hij denkt dan ook niet dat Nederlanders ooit massaal zullen overstappen op de Solowheel. Anderzijds: fietsen moet je toch ook eerst leren?