Mijn pensioen en spaargeld moest ik delen

Bas van Egmond (73) is gepensioneerd huisarts. Dagelijks speelt hij urenlang piano en hij heeft net het boek Kopverkenningen gepubliceerd. Hij woont in een koophuis in Rijswijk.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Jarenlang was ik huisarts in Rijswijk, Noord-Brabant. Het is een klein dorp, dus als enige dokter in de omgeving ben je al snel meer dan alleen arts. Ik was ook de plaatselijke dominee en de psycholoog. Ik werkte hard, vijf dagen per week met daarnaast avond- en weekenddiensten en het studeren ging ook altijd door.

„Als huisarts verdiende ik zo’n 100.000 tot 120.000 euro per jaar. Daar kon ik met mijn gezin prima van leven. Ik heb dan ook goed gespaard. Omdat ik destijds, na 26 jaar huwelijk ben gescheiden van mijn vrouw, heb ik mijn pensioen en spaargeld moeten delen. We waren namelijk getrouwd in gemeenschap van goederen. Toch ontvang ik nu maandelijks zo’n 2.500 euro netto aan pensioen. Er is dus nog genoeg overgebleven.

„Inmiddels ben ik tien jaar gepensioneerd en heb ik net mijn boek Kopverkenningen gepubliceerd, over de werking van het brein. Het is mijn levenswerk, ik ben er vijftien jaar mee bezig geweest. Duizenden pagina’s heb ik geschreven waarvan vele de uiteindelijke versie niet eens hebben gehaald. Ik denk niet dat ik er veel aan ga verdienen, per verkocht boek zal ik misschien 2 of 3 euro ontvangen en het zal geen bestseller worden. Dat is ook niet belangrijk. Ik hoop dat mensen mijn neurofilosofische theorie gaan lezen en dat ze er kritiek op hebben. Dat lijkt me interessant.”

UIT

‘Sinds ik met pensioen ben, maak ik met mijn vriendin graag verre reizen. We zijn overal al geweest: van India en China tot Afrika en vaak in Amerika. We kiezen meestal een land waar we nog niet zijn geweest. Bijzonder was bijvoorbeeld de reis naar Alaska. Het is een prachtig en ruig land, waar we in de middle of nowhere nog goudzoekers tegenkwamen en samen met eskimo’s met onze blote voeten in de Noordelijke IJszee hebben gestaan.

„Aan zo’n reis besteed ik maximaal zo’n 4.000 euro. We gaan vaak met een groep. Je zou het misschien niet denken, maar dat is eigenlijk best leuk. Als je zulke aparte locaties kiest, is het publiek er namelijk ook naar. We hebben al veel interessante medereizigers leren kennen.

„Naast reizen gaan mijn vriendin en ik graag uit eten. De ene keer is dat duurder dan de andere keer. Laatst gingen we bijvoorbeeld ter ere van haar verjaardag naar het tweesterrenrestaurant De Fuik in Aalst. Ik had daar 200 euro voor uitgetrokken, dat leek me wel een mooi cadeau. Dan heb je er zelf ook nog iets aan. We zijn al oud, de juwelen heb ik het begin van onze relatie al gegeven en op deze leeftijd hoef je geen spullen meer. En bloemen krijgt ze van anderen ook. Uiteindelijk waren we maar 120 euro kwijt, dat viel me erg mee.”