Josef Mengele in Argentinië

Patagonië 1960: een Argentijns gezin dat een familiehotel wil heropenen, ontmoet onderweg de licht sinistere arts Helmut. Hij huurt een hotelkamer en bemoeit zich al snel met de groeiproblemen van dochter Lilith en de zwangerschap van moeder Eva, die bevalt van een tweeling. De vreemdeling blijkt Josef Mengele, de kamparts van Auschwitz die gruwelijke experimenten uitvoerde op kinderen, met name tweelingen. En hij kan het experimenteren niet laten: al snel krijgt ondermaatse Lilith ongeteste groeihormonen van hem.

Wakolda is historische fictie: naast Mengele heeft ook de Israëlische spion Nora Eldoc in de Duitse enclave Bariloche bestaan. Want het net sluit zich rond Mengele: Adolf Eichmann is zojuist ontvoerd door de Mossad. We volgen het door de ogen van Lilith, mentaal veel verder dan haar lichaam suggereert.

Helaas wordt de suspense en sfeer, met het Nahuel Huapi-meer als fraai decor, ontsierd door iets te nadrukkelijke symboliek. Zo maakt Liliths vader met de hand poppen, tot Mengele hem overhaalt fabrieksmatig een Arische pop te produceren naar model van Wakolda, de pop van Lilith. Had Lucía Puenzo, dochter van Luis Puenzo die in 1986 een Oscar won met La Historia Oficial, de zaken hier wat subtieler aangepakt, dan was Wakolda een meesterwerk. Nu is hij gewoon goed.