Word nooit zwanger in de kantoorjungle. Dat is heel onpraktisch

Wekelijks geeft Japke-d. Bouma onmisbare tips voor op kantoor.

Meer tips? Volg @japked op Twitter

Als er íéts nooit uitkomt in de kantoorjungle, dan is het wel zwanger worden. Zit je net in een superdynamische kantoorkans, moet je er weer vier maanden uit en al die ochtenden ervóór natuurlijk – kotsgewijs. Vrouwen worden ook altijd met cohorten tegelijk zwanger, zodat van tijd tot tijd hele afdelingen platliggen die weer door flexwerkers uit het slop moeten worden getrokken – hele zzp-collectieven draaien erop.

Ik kom erop omdat ik vaak de vraag krijg: in welke fase van mijn carrière kan ik het beste zwanger worden? Lieve mensen: ‘nooit’ is het antwoord. Word nooit zwanger op kantoor, je hebt er alleen maar ellende van. Een zwangerschap transformeert de opwindendste collega’s tot uitgebluste emotionele wrakken aan wie je de eerste tien jaar helemaal niks meer hebt. En dan heb ik het heus niet alleen over de vaders. Liepen ze voor de geboorte nog te shinen als blozende bloemen, na de bevalling komen ze terug als hologige schimmen met foto’s op hun telefoon van bloedende babyhoofden met van die bungelende paarse navelstrengen.

En dan al die verhalen. Met vrouwen red ik het nog wel, lekker kletsen over hun bevalling, hun babyfoon en tepelkloofjes. Maar met jonge vaders blijf ik het lastig vinden, zeker als ze daarvoor nog flirterig waren. Hebben ze het nu ineens over nachtvoedingen en hydrofiele doeken. Toch even wennen.

Maar voor de zwangere is het natuurlijk ook geen pretje, zo’n zwangerschap op kantoor. Word je voor de bevalling nog gesteund door mannen die kopjes thee voor je halen, je schouders masseren en naar je borsten kijken, na de bevalling laten ze je vallen als een baksteen – de vrouwen zonder kinderen behandelen je net als de mannen. Moeders zijn wél weer geweldig. Die hebben raad en daad en een luisterend oor. Maar die vertellen je dat je je altijd zorgen zal blijven maken, ook al is het kind tien, achttien of veertig. Word je weer ongerust van.

Maar het ergste is het natuurlijk voor de baas, zo’n zwangerschap. Die krijgt er een halve medewerker voor terug. Lastig met roosteren, want ouders moeten naar rapportgesprekken, consultatiebureaus, vakantieparken, ziekenhuizen en naar luizenkammen. Lastig met overwerken. Lastig met borrels. Lastig.

En dan hebben we het nog niet eens over de KOLFKAMER gehad. Daar moet de dartroom voor worden ontruimd: de jongens van de ICT weer kwaad. En dan loop je daar als kolvende moeder met een rood hoofd en die borstpomp. Ik stel voor dat we kolfkamers van glas maken, zodat iedereen kan zien hoe zo’n pomp werkt. Kijken of er dan nog gelachen wordt.

Dan dus maar niet meer zwanger worden in de kantoorjungle? Dat ook weer niet natuurlijk. Want een kind is goud voor je persoonlijkheid. Ik zeg niet dat mensen met kinderen beter zijn dan mensen zonder. Ik zeg dat een kind je een betere versie van jezelf maakt. Ineens draait de wereld niet alleen meer om jou, ineens heb je geduld geleerd, slapeloosheid en nederigheid. Ineens voel je je verbonden met het hele universum tot de hel en weer terug.

Doe mij de ouders op kantoor, any time.