Sociale media maken overleden dochter beroemd

Wie: Anna van Keulen

Leeftijd: 13 (overleden op 17 oktober)

Wat: werd postuum beroemd op YouTube

Waar: Twitter, NOS Journaal, Pauw

Op 28 oktober las ik de volgende tweet van de mij onbekende @Niekvankeulen : „Mijn dochter Anna wilde beroemd worden. Nu is ze opeens overleden...

Help haar beroemd te worden door te kijken!”, gevolgd door een verwijzing naar een video van ruim 4 minuten op YouTube. De dan nog 12-jarige Anna van Keulen speelt op de piano de tune van de televisieserie Downton Abbey, gefilmd en aangemoedigd door haar vader.

Op 16 oktober, ruim een maand na haar dertiende verjaardag, wordt Anna in haar woonplaats Tilburg aangereden door een automobilist. Hij was niet dronken en reed niet te hard. Boven de overlijdensadvertentie in het Brabants Dagblad staat: „13 jaar geluk, 1 seconde pech.” De familie noemt haar superlief, levenslustig, mooi, slim, sprankelend, gepassioneerd, getalenteerd en af en toe wat eigenwijs. Anna wilde actrice en beroemd worden.

Als je met één klik zo’n wens in vervulling kan laten gaan, dan heb je een hart van steen als je het laat. Inmiddels staat de teller dan ook op 2,5 miljoen en is Anna minstens nationaal nieuws. Vader Niek bedankte op Twitter iedereen en verzocht de media het gezin verder met rust te laten.

Ik aarzelde even met het drukken op de knop voor een retweet. Helemaal uniek is het verzoek niet. Ik heb al vaak gezien dat ouders van kinderen, die terminaal ziek waren, als hun laatste wens optekenden om #trendingtopic te worden. Anna wist niet dat ze zou sterven en haar wens is dus een afgeleide interpretatie van haar ambities.

Je weet nooit helemaal zeker bij zulke verzoeken hoe het verlangen naar 15 minutes of fame van de overledene zich verhoudt tot de behoefte aan troost van de nabestaanden. Als er miljoenen mensen weten hoe het lot hen getroffen heeft, voelen ze zich misschien minder alleen.

Ook daar is niets op tegen. Als sociale media op deze manier mensen nader tot elkaar kunnen brengen en zo troost of roem genereren, waarom niet. En misschien duurt het iets langer dan even: het is 22 jaar geleden dat de toen onbekende René Klijn als stervende aidspatiënt een duet zong met Paul de Leeuw (Mister Blue). Ik denk dat wie hem toen zag en hoorde, zich nu die naam en dat gezicht nog herinnert.