Terugkijken: Het meisje dat met dolfijnen praatte. En er ‘seks’ mee had

Het klinkt als een droom: in de Caraïben samenwonen met drie dolfijnen. Het overkwam de Amerikaanse Margaret Howe in de jaren zestig, toen ze de hoofdrol speelde in een bizar dierenexperiment. Maar het eindigt tragisch. Vijftig jaar na dato vertellen de onderzoekers hun verhaal.

Margaret Howe woonde in de jaren zestig in een "flooded house" samen met dolfijn Peter Still uit de documentaire: "The Girl Who Talked to Dolphins"

Het klinkt als een droom: in de Caraïben samenwonen met drie dolfijnen. Het overkwam de Amerikaanse Margaret Howe in de jaren zestig. Het toen 23-jarige meisje had “iets gehoord” over een bijzonder huis op de Amerikaanse Maagdeneilanden: een huis waar dolfijnen woonden. Ze ging ernaartoe, reed voorbij de borden met de woorden ‘Keep out’ en belde aan.

Een exotische missie

Het charmante witte huisje was gebouwd om een buitenbassin heen en werd bewoond door twee mannen en drie dolfijnen. De twee mannen waren de onderzoekers John Lilley, een excentrieke hersenwetenschapper verbonden aan het American Institute of Mental Health, en Gregory Bateson, een vooraanstaande Britse wetenschapper gespecialiseerd in de communicatie tussen dieren onderling.

Lilley en Bateson waren net begonnen aan een wel heel bijzonder project en hadden een missie: dolfijnen leren spreken.

Boekje open over bizar dierenexperiment

Howe mocht Bateson helpen met het registreren van het gedrag van de drie dolfijnen; van de een op de andere dag speelde ze de hoofdrol in een van de meest bizarre dierexperimenten van de sixties. Maar wat begon met idealisme, zou eindigen in een tragedie. Tot nu toe spraken de onderzoekers nooit in het openbaar over hun project, maar nu, vijftig jaar na dato, verbreken zij hun stilzwijgen.

Gisteravond zond de NTR de documentaire met hun verhaal uit. Een interessant portret van drie Amerikanen “on a mission“, met geweldige zwart-witbeelden van een jong meisje dat met dolfijnen zwemt, ze Engelse woorden leert en woont in een kusthuisje dat volledig is ingericht op de aanwezigheid van drie dolfijnen. Zo kon Bateson door het grote raam onder zeeniveau de dieren onder water observeren en sliep Howe op een schuimrubber matrasje vlak boven het water.

Hoe dit project tot stand kwam

Dolfijnen werden door mensen gezien als een van de intelligentste wezens en na recente ontdekkingen over het dierenbrein, geloofden de twee wetenschappers dat er communicatie mogelijk was tussen mensen en een andere diersoort. Lilley was ervan overtuigd dat de dolfijnen hem na-aapten. Als dat klopte was er sprake van een wetenschappelijke doorbraak met enorme gevolgen: dan stond de mens niet langer bovenaan de piramide met intelligentste wezens.

De ruimtevaart hield het project in de gaten

De ambities van het duo waren groot: ze geloofden dat als ze met dolfijnen konden praten, de mens in de toekomst ook met buitenaardse wezens zou kunnen praten. Het project werd al met belangstelling gevolgd door wetenschappers en pers, maar er was één groep bijzonder geïnteresseerd in de uitkomsten van het experiment: ruimtevaarders.

Dramatische afloop

De onderzoekers gaan ver. Om dolfijn Peter bij de les te houden, experimenteren Lilley en Howe op een gegeven moment met LSD: daarvan zou Peter geconcentreerd blijven. En ook bevredigt Howe hem met haar hand. Zelf zegt ze hierover:

“Dolfijnen hebben seksuele behoeftes. Als ik merkte dat hij aandrang kreeg, bracht ik hem in het begin naar de twee vrouwtjesdolfijnen. Maar dat werd op een gegeven moment zo’n gedoe, dat ik hem zelf met mijn hand bevredigde. Dat was gewoon zoveel makkelijker. Het was heel bijzonder, heel teder. Voor Peter was het seks, voor mij zeker niet.”

In de documentaire vertellen alle betrokkenen over hun ervaringen. En over - spoil alert - hoe het zo verdrietig heeft kunnen aflopen. Want dat is misschien nog wel het meest bizarre gegeven uit dit verhaal (lees niet verder als je niet wilt weten hoe het afloopt): de band tussen Margaret en Peter wordt zo intens dat Peter het niet overleeft.

Bekijk de documentaire: