Opmerkelijk verhalend

In enkele van de beste verhalen van Ester Naomi Perquins Binnenkort in dit theater speelt groente een prominente rol. Zo is er ‘Beestjes’ waarin een onbekende man in de supermarkt enthousiast een krop sla onder de neus van de vertelster duwt: ‘Kijk er zitten beetjes in’. Het doet Perquin denken aan een rups die ze zelf in de sla had. ‘Ooit sneed ik er per ongeluk één doormidden en vervolgens kronkelden er twee helften over mijn plank, hevig op zoek naar hun voor- of achterkant. Er zat misschien een gedicht in, maar ik schreef het nooit.’ Het is verleidelijk de blik van Perquin maar vast te pinnen als een ‘dichtersblik’, want haar faam rust vooral op rijkelijk bekroonde poëzie (zoals de VSB Poëzieprijs voor Celinspecties). Maar het is opmerkelijk hoe verhalend ze op de extreem korte baan te werk gaat. Af en toe tuimelt Perquin in de valkuil van het sentiment of de al te alledaagse observatie. Maar gelukkig is er dan al snel weer iets scherps.