Liever een partner die niet te veel op je lijkt? Ga online daten

Foto Kees van de Veen

Mensen die elkaar op een datingsite hebben ontmoet, lijken wat betreft opleiding en etnische achtergrond minder op elkaar dan mensen die elkaar op een andere manier hebben ontmoet. Dat concludeert Gina Potârca, die vorige week promoveerde op haar onderzoek naar online dating. Ze gebruikte Amerikaanse gegevens voor haar onderzoek.

Ze onderzocht ook wat online daters uit verschillende landen in een partner zoeken. Daarvoor gebruikte ze gegevens uit 2011 van de internationale datingsite eDarling, waar mensen uitgebreide vragenlijsten over zichzelf en hun voorkeuren moeten invullen voordat hun zoektocht kan beginnen. Vijf vragen aan Gina Potârca.

Bij online dating wordt een beslissing die mensen vroeger nogal onbewust namen - op wie je verliefd wordt - een veel bewustere beslissing. Is dat een goede ontwikkeling?
“Ik denk het wel. Ze zijn zelf verantwoordelijker geworden voor het vinden van een partner. En bij online dating hebben ze heel veel informatie over de achtergrond en de interesses van potentiële partners. Er is wel kritiek dat online dating niet zo romantisch is, maar ik denk dat het belangrijker is dat mensen een goed geïnformeerde keuze kunnen maken.”

Maar weten mensen zelf wel wat ze willen?
“Ik denk dat de uitgebreide vragenlijsten op die sites hen helpen om hun gedachten over hun voorkeuren te structureren. Maar we weten nog weinig over de vraag of voorkeuren veranderen, en in hoeverre ze vaststaan of onderhandelbaar zijn.”

Je ontdekte dat online daters minder op hun partner lijken dan mensen die elkaar op een andere manier hebben ontmoet. Dan gaan ze toch niet zo sterk op hun voorkeuren af? Want mensen zoeken over het algemeen een partner die op hen kijkt.
“Mijn interpretatie is dat die overeenkomst dan meer zit in bijvoorbeeld manier van leven en hobby’s. Dankzij online dating kunnen mensen makkelijker groepsgrenzen doorbreken, met name etnische grenzen.”

Op de Nederlandse eDarling-site waren etnische minderheden oververtegenwoordigd vergeleken met de algemene bevolking…
“Dat was in de andere landen ook zo. Online dating is voor minderheden een alternatieve markt waar ze gemakkelijker een autochtone partner kunnen vinden. Vergeleken met de Verenigde Staten hebben etnische minderheden in Europa een sterkere voorkeur voor autochtone partners. Dat kan ermee te maken hebben dat minderheden hier recenter zijn geïmmigreerd dan in de VS. Pioniers staan meer open voor een relatie met autochtonen. Omdat ze tot een kleine groep behoren, is er minder pressie vanuit die groep.

In de VS hebben we gezien dat daarna een tweede fase komt: als de allochtone groep groter wordt, vermindert hun belangstelling voor autochtone partners. We moeten nog afwachten of dat in Europese landen ook zo zal gaan.”

Je hebt ook de datingvoorkeuren van homoseksuele mannen en vrouwen onderzocht. Die worden in dit type onderzoek vaak genegeerd…
“Ik vond het belangrijk om die groep er wel bij te betrekken. Een van de interessantste resultaten vond ik dat zij meer belangstelling hebben voor een vaste relatie in landen waar homoseksualiteit sterk geaccepteerd is en waar een homohuwelijk of geregistreerd partnerschap mogelijk is. Het stereotiepe idee is dat homoseksuele mannen alleen geïnteresseerd zijn in vrijblijvende snelle seks. Maar in feite willen ze dus hetzelfde als hetero’s. Misschien moeten ze die behoefte in minder tolerante landen wel verbergen en moeten ze daarom maar genoegen nemen met korte relaties… Dit onderzoeksresultaat is belangrijke steun voor het idee dat het homohuwelijk geliberaliseerd moet worden.”