Meisje van de revolutie

Wie Monica Matei

Waar 27 december, Constanta, Roemenië

Wat Journalist

Mijn moeder noemt me ‘het revolutiemeisje’, want ik ben midden in de opstand tegen Nicolae Ceausescu geboren. Toen mijn moeder naar het ziekenhuis ging, stonden de straten vol. Twee dagen voor mijn geboorte schoten ze Ceausescu dood.

Ik kan mezelf geen leven voorstellen in een communistisch Roemenië. Ik ben een journalist, ik ben altijd op zoek naar informatie. Ik zou er niet tegen kunnen als die er niet is, of gewoon niet klopt.

Aan de andere kant heb ik ook goeie dingen gehoord. Iedereen had kans op onderwijs, er was veel werk. Nu niet. Jonge mensen die hard willen werken, emigreren naar landen waar dat kan. Ik heb daar ook over nagedacht. Maar nu, meer dan ooit, vraag ik mezelf af wat er gebeurt als mensen als ik massaal vertrekken. Hoe moet het dan met ons land?

We lopen ver achter bij de rest van Europa, misschien wel 25 jaar. Je ziet het als je over straat loopt. De zwakke infrastructuur, de oude gebouwen, de gigantische paleizen die Ceausescu liet bouwen.

We zijn nog steeds op zoek naar een nieuwe nationale identiteit. Dat is lastig, want er is een groot gat tussen mijn generatie en die van mijn ouders. De oudere generatie bestaat uit mensen die heel patriottisch waren, ze hebben sterke principes. Velen missen het communisme.

Mijn generatie is een vechtersgeneratie. Toen ik opgroeide, was er veel onduidelijk. Waar moest het land naartoe? Moesten we die westerse ideeën klakkeloos overnemen? In zekere zin wordt mijn generatie opgeofferd om het land in een nieuwe richting te krijgen.

Of dat aan het lukken is, vind ik moeilijk te zeggen. Er is nog steeds zoveel onduidelijk. Ik weet niet eens wat onze munteenheid over vijf jaar zal zijn.