Buschauffeur

Op een regenachtige avond in Londen rijdt mijn bus weg bij mijn halte zonder dat ik ben uitgestapt. Ik schuifel tussen de dampende forenzen door naar het hokje van de bestuurder. „Meneer, ik zat niet op te letten en nu heb ik mijn halte gemist. Zou u mij misschien nu uit de bus kunnen laten?”

„Dat kan ik helaas niet doen. Als jij wordt aangereden als ik je naar buiten heb gelaten kun je het busbedrijf aanklagen en dan raak ik mijn baan kwijt.”

Ik denk even na, breng dan mijn mond zo dicht mogelijk bij de gaatjes in het plexiglas chauffeurshokje en fluister: „Ik ben een Nederlander, meneer. Ik klaag geen mensen aan.” De deur springt prompt met een vrolijk kreetje voor me open.